Мөршидә Кыямова

Кайбер гаиләләргә карагач, күңелгә җылылык иңә. Андый йортларда артык кычкырып сөйләшмиләр, бер-берсен мактап та йөрмиләр кебек. Әмма һәр карашта – хөрмәт, һәр сүздә – ихласлык, һәр гамәлдә мәхәббәт сизелә. Адәм баласының күңел күге, холкы, тормышка карашы нәкъ гаиләдә формалаша. Кайчак иҗат кешеләренә карап сокланасың: аларның тормышы күргәзмәләрдән, сәфәрләрдән, алкышлардан гына торадыр кебек. Әмма чын иҗатның чыганагы – күңел тынычлыгында, рухи тәрбиядә, гаилә җылысында икәненә рәссам-каллиграф,...

Габдрахман Гомәри – татар халкының тарихында үзенә генә хас, тирән эчтәлекле эз калдырган шәхесләрнең берсе. Аның исеме күпләребезгә дин әһеле, галим, мәгърифәтче һәм журналист буларак таныш. Әмма бу исем артында тагын да катлаулырак, күпкырлы язмыш яшеренгән. Ул яшәгән чор – милли үзаң уянган, әмма шул ук вакытта кысылган дәвер. Гомәри үз халкын караңгылыктан чыгарырга омтылган, белемне яктылык дип таныган. Аның гомер юлы – көрәш, сайлау һәм корбаннар юлы. Аның язмышы үтә дә катлаулы. Бу язмада без Гомәринең тормышын кызыклы, әмма тирән мәгънәле фактлар аша күзалларга тырышырбыз...