Әсхия Абдуллина-Костикова. 1 өлеш. -Кайталар! Кайталааар! – Авыл башындагы олы юл чатында җәелеп үскән өянкенең киң тармакларына басып сакта торучы Хәлим чүт агач башыннан егылып төшмәде. Аның янына менәргә кызыгып басып торган малай-шалайга шул гына кирәк тә иде - алар ялан аяклары белән олы юл тузанын пыр туздырып авыл ягына элдерттеләр.-Кайталааар! Кайталааар! -Кайталар! Кайталааар! – Авыл башындагы олы юл чатында җәелеп үскән өянкенең киң тармакларына басып сакта торучы Хәлим чүт агач башыннан егылып төшмәде...

Дэвамы. Икенче булек. Ильсияр жавап бирергэ олгермэде, телефон шалтыравыннан туктады. "Бэлки ялгыш жыйганнардыр номерны,кирэк булса кабат шалтыратырлар" дип тынычландырды да узен,телефонын янына алып ятты.  Ильсияр -энисез ускэнгэме назга корырак булса да- пакъ кунелле, кешелекле булып усте. Эйтэсе сузен дэ кистереп эйтте, бернидэн дэ курыкмады, тэвэккэл, кыю булды. Исмэгыйл исэ киресенчэ йомшак, кыюсызрак, сабыр егет иде. Ильсияргэ дэ ничек юл табырга белми йорде ул, ут сыман кыз анын кунелен беренче курудэ ук яулап алды...