Радик Нуретдин иҗаты

Тирә-якта шомлы даны Булган Аскын урманнары. Гасырлардан торып калган Данлы Качкын урманнары. Керергә анда курыккан Ак патшанын казаклары. Урманына хуҗа булган Ирек сөйгән качаклары. Әле һаман кара төндә Яна сыман учаклары. Канымда да, жанымда да Сез бит, Аскын качаклары...

Трудно поверить и горько сознавать: Радик Нуретдинов ушел. В нашей группе БГУ Т-р 1967-1972 его любили и уважали. Высокий, красивый, решительный, ищущий приключений (в том числе на свою голову), талантливый, умный, великодушный, ироничный... Он занимался просвещением, наукой, бизнесом, в последние годы - нац.политикой и интернет журналистикой. Часто распылял силы. Как будто боялся, что не успеет реализоваться, так много было у него замыслов, энергии и потенциала. Защищал интересы татар РБ, вытаскивал факты истории, современности...

Ак каенны кочып –кочып, кыз елады... Кыздай яп-яшь каен бу чак ни уйлады? Нигә инде кыз елады, әйтү кыен, Башын сыйпап, «Түз,сеңлем, диде каен». —Килер, диеп кызны көтә, көтә каен: Яшель күлмәк, яшель чүкләр- язлар саен...

Радик Нуретдинның шәхси архивында табылган дәфтәрдән... Бу кышның да соңгы мәле, Соңгы кары, бураннары. Ниләр уйлап тора икән Төнге Уфа урамнары. Әйдә чыгыйк, йөреп керик Кар-бураннар арасында. Синең йөрәк, белмим ничек, Ә, минеке дуласын ла...

Әти миңа дөнья малы калдырмаган, Миңа атап сарайлар да салдырмаган: — Имеш килеш кала сиңа дөнья үзе... Әтиемнең амәнәте, соңгы сүзе... Дөньяда нур, туфан булып балкып тора, Әтиләрдән клаган дөнья- изге бүләк! Зинданнарга хаким булып яшәмәскә, Шагыйрь булып, зиндан вату, минем теләк...