«Бер кеше безнең динебез жөмләсенэ динебездә булмаган бер асыл вә кагыйдәне яки берәр төрле игътикад вә гыйлемне уйлап чыгарса, ул нәрсә шул кешенен үзенә кайтарыла». Шәрех язучылар тарафыннан әйтелгэн сүзләргә күрә, бу хәдис шәриф ислам диненең бик зур кагыйдәләреннән булып, мөселманнар арасына таратылырга вә мәгънәсен һәркемгә аңлатылырга тиешле. Сәләф гасырыннан соң ислам диненә катышкан никадәр бидгать вә яман нәрсәләр булса, шуларны кабул итмәү вә инкяр кылу турысында бу хәдиснең төп нигез итеп тотылуы тиешле. Бер мөселман, әгәр дә кулыннан килсә, пароход яки тимер юл уйлап тапсын, телеграф вә телефон ясасын, табигатьне буйсындыру сәбәпле, күңелләргә килмәгән нәрсәләрне дөньяга чыгарсын, бер зарар да юк. Чөнки бу нәрсәләр дини эш вә дингә бер яңалык кертү түгел, мәктәпләр, мәдрәсәләр бина кылу, мәчетләргә манаралар кую, китаплар язу, хәтта, Коръән Кәримне матбагаларда бастыру саф дөньяви эшләрдән. Әмма Расүлүллаһтан риваять ителмәгән рәвештә берәр төрле ГАКЫЙДА төзү вә берәр төрле