Абу Али Хусайн ибн Абдулла Хасан ибн Али ибн Сино 980 йилнинг 18 июн куни Бухоро якинидаги Афшона кишлогида таваллуд топади. У ешлигидан илмга жуда чанкоклиги сабабли жуда куп мутолаа киларди. У илм чуккиларига мустакил укиб-урганиш йули оркалиетиб борган. Бу хакида эса алломанинг узи шундай езади: 10 ешимда Куръонни ургандим, бир канча бадий адабиетларни укиб чикдим. Кейин мантик илмига оид китобларни мутолаа килиб, мустакил равишда бу илмнинг нозик кирраларини узлаштира билдим. Шундан сунг тиббиет илмига мурожаат килиб, куплаб китобларни укишга тутиндим. Киска вакт ичида менинг тиббиет сохасидаги билимиларим ва даволаш санъатим шундай сархадларга етдики, уша даврнинг энг хурматли хакимлари менинг хузуримга маслахат сураб кела бошладилар. Мен хакимлик амалиети билан хам тинмай шугулландим ва нихоят менга нсонларни даволаш илмининг дарвозалари кенг очилди. Бу вактда эса мен эндигина 16 ешга тулгандим. Ана шу ешимда тунлари уйку,кундузлари халоват нелигини билмай факат илм билан машгу