Талгат Абдрахманов

Всем привет, мои дорогие друзья! Сегодня у нас радостное событие, потому что для этого есть веская причина. Сегодня я открываю для вас новую рубрику, которую, не долго думая, решил назвать “Отсебятины”. Под этой рубрикой я планирую публиковать не очень серьезные, не отягощенные жизненной философией и глубокими мыслями цитаты, фразы, присказки, которые ненароком залетают в мою голову и уже теснятся в ограниченном пространстве моего серого вещества...

Көтмә мине, өзгәләнеп көтмә, Мөхәббәтең чиксез булса да. Йөрәгеңдә көннән – көнгә сүммәс Өмет чаткылары янса да. Көтмә мине ямле яз көнендә, Көтмә мине әче көзләрдә. “Көтә белсәң – кайтыр”, - дисәләр дә, Ышанма син җилсу сүзләргә. Таң җилләре, сыйпап битләреңнән, Сәламемне сиңа җиткермәс. Яңгыр тамчылары пышылдашып, Яхшы хәбәр миннән китермәс...

Картина из открытого Яндекс канала - Акыллы бул, тыйнак бул, - дип тукыдылар коллакка. Каян алырга акылны?- дәшмәделәр бу хакта. Усә төшкәч, акыл эзләп, чыктым донъя гизәргә. Сәфәремне җайлап кына сөйлим әле сезләргә. Башладым укытучымнан: -Каян табарга акыл? - Акыл сине узе табар, китапларыңны укы. Бихисап китап укыдым, ләкин акыл артмады. Кагидәләр ятлап кына уңышларга ашмадым. Сорадым бөйөк галимнән: - Син бит акыл эйәсе, Дөрес юлларны күрсәтеп, берәр акыл бирсәңче? - Гомер буе белем җыеп, күрдем күрмәгәнемне: Әйберләрнең асылын мин беләм белмәгәнемне...

Әйтеп булмый кыска гына хисләремнең барсын да, Исем-җисем, вакыйгалар буталалар башымда. Җиңеп булмый, уйлап кына - язып куярга кирәк, Анам теленең байлыгы һәрвакыт миңа терәк. Язып куярга кирәк. Бүген һәрбер үтектән матур җырлар ишетәм: Авыл турында җырлыйлар, елатырлык, ишетсәң. Берәү “авылын сагынган”, - үзе кайтып куренми, “Яшьлектә яраткан ярын” бер дә эзләп йөреми. Туган якта гел җәй, ахыры, “җиләкләре дә пешкән”, Алма, чия, сливалар авызга килеп төшкән. Жырларда гына калды шул туган якка мәхәббәт...