Хикәяләр

Яратабыз инде тормышка зарланырга. Янәсе, әнә күршең яңа машина алган: ул – булдыра, ә син юк. Танышың шуба алып кигән, сиңа да кирәк. Күпме генә эшләсәң дә, акча бернәрсәгә дә җитми. Нигә алай булды соң да, нигә шулай килеп чыкты, имеш. Эх, бер авыз тутырып, “булганына Аллага шөкер” дияргә. Нинди генә язмышлар юк дөньяда! Без яңарак әйбер ала алмыйча интеккәндә, кемнәрдер көндәлек ипи җиткерә алмый газап чигә.     Бу җәйне уенчыклар кибете сатучысы белән таныштым. Кичләрен аның белән сөйләшеп уздырдым...

Гөнаһсыз җан иясе    Бер бәхетсез – гел бәхетсез. Ул гаиләгә карагач, шушы сүзләр искә төшә. Ничә тапкыр мин инде инанам: барлык юньсез бәндәләр дә гаилә бәхетен татымаган, ата белән ана мәхәббәтен тоеп яшәмәгән кешеләр. Барлык проблемаларның башы тәрбиядән килә бит.   Без дус кызым Лилия белән авылдан Казанга килдек. Без инде 3 нче курс студентлары, югары уку йортында белем алабыз. Дәресләрдән соң без Бауман урамы буенча йөрүне гадәткә керттек. Шулай дөнья хәлләре турында сөйләшеп барганда, инде авылда күптән күренмәгән танышыбызны очраттык...

Догалы колбаса кисәге   - Өшкерергә кирәк сине, - диде Фәнзилә бердәнбер кызына, башыннан сыйпап. Эштән куылганга күрә, кызы Алсу әнисенең итәгенә кайтып елады. Нинди генә эшкә тотынмасын, кулыннан килми иде. Югыйсә, 5 еллык Югары уку йортын бетергән, математиканы яхшы белә, әмма эштә ул хаман бәхетсезлекләргә юлыгып торды.  - Әни, нинди өшкерү инде, мин магияга ышанмыйм, - диде Алсу күз яшьләрен сөртеп. Әнисенең ул төрле ырым-шырымнарга ышанганына, күрәзәчеләрнең сүзләренә колак салганына, бигрәк тә күз тиюдән уттан кебек курыкканына нык гаҗәпләнә иде...