Радмила Мухаметянова

Бала-чакта бергә җиләк җыйган, Урман буйлап үткән юлыбыз. Без китәрбез инде,ак каенннар, Сезне сагынып искә алырбыз.

Тагын бер кыш!Аяк тоймый инде Көндезен дэ җирнең җылысын. Елга тынган,аны ялыктырган Көймәләрнең ыгы-зыгысы.

Син ул,минем ышанычлы ярым. Терәгем hәм якын сердэшчем. Өмет тулы якты килэчэгем, Шатлыклардан тамган күз яшем.