Цæра

Са̀фи æфсæрмыгæнаг у. Мæнæ нымдджын сылгоймаджы агуырдæуы — уæд балы тыгуыруырæд фæкæн, фæллад къухтæй цырагъ айс, æмæ фæлмæцт хусы баулæф: — «Дæттæ Са̀фи — джиппыуагъд нымд!» Йæ гыццылæй рахаста уыцы миниуæг. Фыды фыд Бобола æрмахуыр тæрхъусы фæзгъæртæй хъацгæйæ уæлнымдæн Са̀фийыл дæр тъæлланг кодта: — «Цы нымдзаст дæ, фæдæгъдджын къутæр, уæлдай комдзаг æнхъæл!» Афтæ, хъæбултæ. Фыдæлты фарн мæрддæм нæ цæуы! Рачындзыдзыдæуыд. Фæдджиты Фиудæл — хъæубæсты æмпылддæр. Йæ иу дæндаг фѐссыр, лæгуынтæ зачъе згъуыдтæ хуымау...

Уыцы æхсæв пан Рыбкæ хæдзармæ райгæйæ æздæхт — фæуæлахиз шахмæтты партийы. «Æмбисонды мат бæхæй», — цæугæ-цæуын дидинæг æфтыдта. Стæй ма йæ цин уыд ногуард митыл. Уый æнцад, æгайнæг æхсæвы къæхты бын фæлмæн хъыррыст кодта. «Хуыцауыстæн, куыд хæрзуынд хæссы!», — фæтæнзæрдæ пан Рыбкæ, — миты бын горæт ахæм незаманон разыны. Афтæмæй æхсæвхъарагъул æмæ посты къареттыл дæр баууæнддзынæ. Акæсай, кæддæриддæр митæруарды бæстæ куыд авæййы фыдæлтыккон æмæ хъæууон. Хъыррыст, хъыррыст — пан Рыбкæ агуырдта æнæнад фæндаг æмæ уыцы æхцон хъыррыстмæ хъусынæй не ‘фсæст...