Армияла хеҙмәт итеү – һәр ир-егеттең тормошонда мөһим этап. Ул характерҙы сыныҡтыра, яуаплылыҡ тойғоһон үҫтерә, ысын дуҫлыҡҡа өйрәтә. Әммә бер туған ағалы-ҡустылының бергә армияға барып, бер үк ерҙә хеҙмәт итеп ҡайтыуы – һирәк осрай торған, иҫтәлекле ваҡиға. Был хәл ысын мәғәнәһендә уникаль, сөнки хәрби хеҙмәттең ҡағиҙәләре буйынса туғандарҙы төрлө частарға йәки төрлө төбәктәргә ебәрергә тырышалар. Баймаҡ ҡалаһынан Бөрйән һәм Фаяз Замановтарҙың бергә хеҙмәт итеүе осраҡлыҡмы, әллә яҙмыштың үҙенсәлекле бүләгеме? Нисек кенә булмаһын, был иғтибарҙы йәлеп итә. Бөгөн улар әрме хеҙмәтен тултырып, тыуған яғына ҡайтты. Бергә хеҙмәт итеүҙең, бәлки, ҡатмарлыҡтары ла булғандыр. Ни тиһәң дә, туғаның өсөн, уның хаталары өсөн яуаплылыҡ тояһың. Шулай ҙа ыңғай яҡтары күберәктер. Бергә булыу уларға ҡыйын мәлдәрҙә, яңы шарттарға яраҡлашҡанда бер-береһенә терәк булырға мөмкинлек биргәндер, тыуған яҡтан алыҫ булғанда бер туғандың эргәңдә булыуы ҙур әһәмиәткә эйә. Улар бер-береһенә таяныс була, рухи яҡтан я