Тарих битләрендә исемнәре алтын хәрефләр белән язылган шәхесләр бар. Алар — милләтнең горурлыгы, рух ныклыгының үрнәге. Әхмәт Симаевның язмышы да илебез тарихының иң авыр, шул ук вакытта иң данлы битләре белән тыгыз үрелгән.
Әхмәт Симаев 1915 елның 28 декабрендәПенза губернасының Усть-Рахмановка авылында дөньяга килә. Балачагы туган авылында үтсә дә, язмыш аны 1928 елдаМәскәүгә алып килә. Нәкъ менә биредә, метро төзелешендә эшләгәндә, аның иҗат дөньясына ишеге ачыла. 1930 еллар башында Әхмәт Симаев Муса Җәлил җитәкләгән әдәби түгәрәккә йөри башлый. Бу очрашу аның бөтен алдагы тормышын билгели.
1933–1936 елларда Әхмәт Симаев «Ударник Метростроя» газетасында актив эшчәнлек алып бара, ә 1936 елдан Воскресенск шәһәренең «Коммунист» газетасында җаваплы секретарь вазыйфасын башкара. Аның үткен каләме һәм дөреслекне җиткерү теләге шул чорда ук ачык күренә.
1940 елда Әхмәт Симаев армиягә алына. Бөек Ватан сугышының беренче көннәреннән үк фронтның иң кайнар нокталарында була. 1942 елның мартында авыр яраланып, дошман кулына — әсирлеккә төшә. Ләкин тимер тормышлы Әхмәт Симаевны тоткынлык та сындыра алмый. Берлин тирәсендәге «Идел-Урал» легионында фашистларга каршы яшерен оешма төзелгәндә, ул аның үзәгендә тора. Аның төп коралы — каләм һәм сүз була.
Әхмәт Симаевның язмышы бөек шагыйрь Муса Җәлил белән аерылгысыз. Алар бергәләп дошман тылында идеологик фронт ачалар. Әхмәт Симаев яшерен типография эшчәнлеген оештыручы, листовкаларны тәрҗемә итүче һәм таратучы була. Кызганычка каршы, хыянәт аркасында яшерен оешма фаш ителә. 1944 елның февралендәДрезденда татар патриотлары өстеннән суд була һәм Әхмәт Симаев үлем җәзасына хөкем ителә.
Плетцензее төрмәсендәге соңгы көннәрендә дә Әхмәт Симаев үзенең иманына тугры кала. 1944 елның 25 августында, көндезге 12 сәгать 24 минутта, Муса Җәлилне җәзалаганнан соң нибары 6 минут үткәч, Гитлер палачлары аның гомерен өзә. Аның каһарманлыгы — куркуны җиңгән рух тантанасы ул.
Әхмәт Симаев — туган телен, туган халкын җаны-тәне белән яраткан, ирекле киләчәк өчен гомерен фида кылган чын патриот. 1990 елның 5 маенда аның исеме СССР Президенты Указы белән I дәрәҗә Ватан сугышы ордены бирелеп, рәсми рәвештә мәңгеләштерелде.