Тарих битләрендә меңләгән исемнәр бар, әмма кайберләре безгә дистәләгән еллар узгач кына чын йөзләре белән ачыла. Муса Җәлилнең иң якын көрәштәшләренең берсе, фашизмга каршы җан аямый көрәшкән Галләнур Бохараев — әнә шундый шәхес. Дөнья аны озак вакытлар «Сәлим Бохаров» дигән исем астында белде, тик бу исем артында Башкортстанның кайнар йөрәкле татар егетенең язмышы яшеренгән иде.
Туган туфрактан фронт сызыгына
Галләнур 1916 елда Башкортстанның Миякә районы, Кыргыз-Миякә авылында дөньяга килә. Сугышка кадәрге тормышы тыныч һәм максатчан була: ул бухгалтерлык һөнәрен үзләштерә, гаилә кора. Әмма 1941 елның канлы җәе егетне фронтка алып китә. Сугышның башында ук, каты бәрелешләр вакытында, ул әсирлеккә төшә.
Корыч ихтыяр: «Идел-Урал» һәм яшерен көрәш
Әсирлек — рухсызларны сындыра, ә көчлеләрне чарлый. Галләнурны «Идел-Урал» легионына алдап җәлеп итәргә тырышалар, әмма ул дошманга хезмәт итүне түгел, ә эчтән көрәшүне сайлый. Биредә ул Муса Җәлил, Габдулла Алиш һәм башка патриотлар белән таныша.
Ул легион эчендәге яшерен оешманың иң ышанычлы кешесенә әверелә. Сәлим Бохаров (ул бу исем астында яшеренеп эшли) легионерлар арасында пропаганда алып бара, листовкалар тарата һәм әсирләрне Совет Армиясе ягына чыгарга өнди. Аның төп коралы — сүз һәм какшамас иман була.
Плетцензее: Соңгы сулышка кадәр тугрылык
1943 елның августында хыянәт нәтиҗәсендә оешма фаш ителә. Галләнурны һәм аның дусларын Берлинның Моабит төрмәсенә ябалар. Каты кыйнаулар, сорау алулар аның ихтыярын сындыра алмый. 1944 елның 25 августында, көндезге сәгать 12дән соң, Берлинның Плетцензее төрмәсендә 11 җәлилче белән бергә Галләнурның да гомере гильотина астында өзелә. Ул үлемне башын югары күтәреп каршы ала.
Исемнең кайтуы
Озак еллар дәвамында «Сәлим Бохаров»ның кем икәне ачыкланмый кала. Бары тик 1960-нчы елларда гына тарихчылар һәм эзләнүчеләр аның Кыргыз-Миякә егетен Галләнур Бохараев икәнен исбатлыйлар.
Бүген Галләнур Мостафа улы Бохараев — туган халкының онытылмас каһарманы. Аның язмышы — куркуны җиңүнең, Ватанга булган чиксез мәхбәтнең һәм ир-егет намусының үрнәге. Ул үзе белән бергә үлемгә барган дуслары кебек үк, «без үлгәндә дә җиңүчеләр булып калабыз» дигән хакыйкатьне раслады.