Тарих битләрендә исемнәре алтын хәрефләр белән язылган шәхесләр бар. Аларның язмышы — милләтнең горурлыгы, ә тормыш юлы — какшамас ихтыяр үрнәге. Муса Җәлилнең иң якын көрәштәшләренең берсе, инженер һәм хәрби җитәкче Фуат Зиятдин улы Булатов нәкъ менә шундыйлардан.
Балачак һәм студент еллары
Фуат Булатов 1913 елның 23 февралендә Башкортстанның Мәләвез авылында (хәзерге Мәләвез шәһәре) туа. Аның балачагы туган якның гүзәл табигате кочагында, татар рухлы гаиләдә үтә.
Яшьлек еллары Казанда — татар мәдәниятенең үзәгендә узды. Ул Казан коммуналь төзелеш инженерлары институтын (хәзерге КГАСУ) тәмамлый. Фуат үзен һәрьяклап үстерә: инженерлык эшенә оста булу белән бергә, ул спортта — чаңгы шуу һәм йөгерү буенча алдынгы була, музыкаль сәләте белән дә аерылып тора. Аның зыялылыгы, төгәллеге һәм кешеләр белән тел таба белүе киләчәктә подполье эшендә хәлиткеч роль уйныйчак сыйфатлар булып чыга.
Сугыш һәм әсирлек: Ике ут арасында
Бөек Ватан сугышы башлангач, Фуат Булатов фронтка китә. Инженер-төзүче буларак, ул катлаулы хәрби объектлар төзүдә катнаша. Төрле тарихи чыганаклар буенча, ул 1942 елда чолганышта калып, авыр шартларда әсирлеккә эләгә.
Гитлерчылар «Идел-Урал» легионын төзегәндә, аларга белемле, абруйлы татар яшьләре кирәк була. Фуат Булатовны да легионга җәлеп итәләр. Ләкин дошман ялгыша: Фуатның күңелендә Ватанга хыянәт итү фикеренең хәтта очкыны да булмый.
«Гуммель» төркеме җитәкчесе
Германиядәге подполье оешмасында Фуат Булатов хәрби җитәкчеләрнең берсе була. Ул Муса Җәлил, Гайнан Курмаш, Абдулла Алиш белән тыгыз элемтәдә эшли. Аның төп бурычы — легионерлар арасында антифашистик агитация алып бару һәм фронтка җибәрелгән батальоннарны Кызыл Армия ягына чыгаруны оештыру.
Булатовның хәрби белеме һәм аналитик акылы подпольега бердәм система булып эшләргә ярдәм итә. Алар яшертен типографияләр оештыра, листовкалар бастыра. Нәтиҗәдә, 1943 елның февралендә легионның беренче батальоны (825 нче батальон) Белоруссиядә тулы составы белән партизаннар ягына чыга. Бу Гитлер армиясе өчен зур тетрәнү, ә подпольщиклар өчен зур җиңү була.
Тоткынлык һәм үлемсезлек
1943 елның августында, хыянәтче доносы аркасында, оешма фаш ителә. Фуат Булатов кулга алына һәм Моабит төрмәсенә ташлана. Гестапоның вәхшиләрчә җәзалаулары да, үлем куркынычы да аның рухын сындыра алмый. Суд карары белән ул «дәүләткә хыянәт итүдә» гаепләнә.
1944 елның 25 августында, Берлинның Плётцензее төрмәсендә, көндезге сәгать 12 тулып 54 минутта Фуат Булатовның гомере гильотина астында өзелә. Ул үзенең дуслары белән бергә үлемне горур каршы ала.
Хәтер — мәңгелек
Фуат Булатов — Татарстанның һәм Башкортстанның горурлыгы. Аның исеме Казан Кремле янындагы «Җәлилчеләр» һәйкәлендә мәңгеләштерелгән. Мәләвез шәһәрендә аның исемен йөрткән урам бар, туган йортына истәлекле такта куелган.
Фуат Булатов язмышы — бу үз халкыңның намусын саклап калу өчен гомереңне фида кылу үрнәге. Ул инженер гына түгел, ул кеше күңелләрен төзүче һәм милләт горурлыгын саклап калучы герой иде.