Күпләребезнең әниләре яннарында булмаса да бу көнне һәркемнең күңел хәтирәләрен Әни белән булган вакытлар биләп ала никтер... Әни — тормышыбызның йөрәге бит ул. Әни бит ул — безнең беренче сөйгән кеше дә , беренче укытучы да, һәрьяклап ярдәмчебез дә! Аның мәхәббәте безне барысына да өйрәтте: яратырга, сакларга, үз-үзебезне табарга һәм тормыштагы бөтен кыенлыкны җиңәргә өйрәтүче дә Әни дигән бөек зат бит. Әниләрнең сөюе — ул чиксез, төпсез, алар һәрчак безнең янәшәдә. Беләсезме, әни, хатын‑кыз булуның иң беренче гүзәллеге — бу дөньяның иң серле һәм кызыклы сыйфатларының берседер. Ул гүзәллек тышкы матурлык белән генә түгел, ә эчтәге күзгә күренми торган нурлану, рухи байлык, мәхәббәт һәм мәрхәмәтлелек белән дә бәйле. Тышкы гүзәллек кешегә беренче карашка тәэсир итә. Күзләрнең нурланып януы, йөзнең нәфис сызыклары, хәрәкәтләрнең җиңеллек белән хәрәкәтләнүләре — бөтенесе дә хатын‑кызның гади гүзәллеген тоемлатып тора. Ләкин бу — тик башлангыч кына. Эчке гүзәллек хатын — кызның мәрхәм
Без иң беренче җир йөзендәге иң кадерле, иң сөйкемле, йомшак күңелле Әниләребезгә рәхмәтлебез
22 марта22 мар
2 мин