Шигъри күңелле булып тусалар да үзләрен шагыйрь дип атарга җөръәт итми, йөрәк түрләрендә тирбәлгән хисләрен якыннарына, я булмаса ак кәгазьгә ирештерүче шәһәр абый-апаларының иҗатлары белән танышыгыз әле.
Тормыш язда ярала
Беренче бәйрәм язда
Ул бәйле табигатькә.
Кояш чыгып җылыта да,
Эретә карны җирдә.
Күңелләргә яз килә,
Бәйрәм хисе сизелә.
Хатын-кызлар елмаюы
Эретә бозны күңелдә.
Кем бәйле табигатькә –
Күренә гүзәл затларда.
Чөнки тормыш ярала
Хатын-кыз белән язда.
Яз килә, кояш көлә,
Тормыш ул ямь бирә.
Табигать йокыдан уяну
Кешедә дә сизелә.
Хатын-кызлар бәйрәме
Шуңа да яз килгәндә.
Чөнки табигатькә бәйле
Кеше табигате дә.
Таһир ХӘБИРОВ
Газиз туган җир
Илемне күп гиздем,
Матурлыгын күрдем.
Аркылыга-буйга йөрдем.
Туган илем минем,
Иң ямьлесе җирнең,
Табалмадым аңа тиңен.
Башкортстан безнең
Таулар-күлләр иле,
Елгаларга бай төбәк булган.
Горурланам шуңа
Һәр елгасы белән
Урал таудан түбән юл алган.
Синең күперләрең
Ярларны тоташтырган,
Саклый безгә дуслык җепләрен.
Далаларың иркен -
Зур байлыгы илнең,
Саклый алар тургай җырларын.
Тыңлап курай моңын
Яши барча халык
Бу төбәктә дистә гасырдан.
Изге тояк бит син
Газиз туган җирем,
Юк дөньяда сиңа тиң булган.
Таһир ХӘБИРОВ
Тәрбиясез тиз яраша
Урыс теле - син эчкерсез,
Эчеңдәге тышыңдамы?
Күпме сүзләр тәрбиясез,
Булгангадыр тел сөяксез.
Кайчагында аптырата
Күңелдәге бу карашка.
Матур нинди ул тарихта,
Соклан укып кирәк чакта.
Күп милләтләр урыслаша,
Тәрбиясез сүзләр аша.
Чөнки халык телне бозып,
Бер-берсенә тиз яраша.
Бәлки туган теле бетеп,
Барганына ул карыша.
Булганда да матур итеп
Тел бозмыйча аралаша.
Таһир ХӘБИРОВ
ТАТАР КЫЗЫНА
Җырчы Сәидә Мөхәммәтҗановага
Бәйрәмнәрдә генә түгел, көндә
Чәчәкләргә сине күмәрлек.
Син җилбезәк кызкайларга гына түгел,
Бик күпләргә өлге булырлык.
Бер генә дә егетләрдән ким-хур түгел
Җәмгыяттә тоткан урының.
Белемең бар,сандугачтай моңың ,
Җырларыңны тыңлап туймаслык!
Ефәкләргә генә төреп йөртмәсәң дә
Сөйкемлесең, үтә иплесең.
Тал чыбыктай зифа буйларың,
Толым- толым кара чәчләрең.
Сокланырлык татар кызы син!
Сәхнәләргә менсәң, дәртле моңнар агла,
Очкын чәчеп тора күзләрең,
Авырлыклар төшсә иңнәренә,
Чакма таштай булып каласың.
Һәрчак ипле, үтә әдәплесең-
Гасырлардан килгән тыйнаклык.
Татар кызларына хас горурлык.
Сине, балам, сөеп туймаслык!
Бүгенге көн татар сәхнәсендә
Ярым шәрә кызлар сикерә.
Мәнгелеккә тотанаклы, моңлы җырчы булып
Калчы әле, кызым, Сәйдә!
Розалия Насибуллина