Найти в Дзене
Беш Тау Эл

Аллах бла сёлешиу: Жюрекден чыкъгъан сёзле.

Жанынг болушлукъ излесе, Аллаху тагъалягъа жюрегинги бур. Энчи сёзле неда эсде къалгъан тилекле излерге керекмейди. Аллах бла, эм жууукъ, эм да ангылагъан тенгинг бла сёлешгенингча сёлеш. Жарсытхан эмда жюрекде жатхан затланы, сен ангылагъан тынч сёзлени хайырланып, ана тилингде сёлеше билгенингча айт.
Аллах сенден къыйын сёзле неда сыйлы китабладан алынган сёзле сакълагъан сунма. Анга

Жанынг болушлукъ излесе, Аллаху тагъалягъа жюрегинги бур. Энчи сёзле неда эсде къалгъан тилекле излерге керекмейди. Аллах бла, эм жууукъ, эм да ангылагъан тенгинг бла сёлешгенингча сёлеш. Жарсытхан эмда жюрекде жатхан затланы, сен ангылагъан тынч сёзлени хайырланып, ана тилингде сёлеше билгенингча айт.

Аллах сенден къыйын сёзле неда сыйлы китабладан алынган сёзле сакълагъан сунма. Анга магъаналыды сени кертичилигинг эмда жюрегинги ачыкълыгъы. Ачыу сынай эсенг айт: "Ой аллах, мен ауруйма". Къайгъынг къыйнай эсе, айт: "Ой, Аллах, манга къыйынды". Бир керекли затынг бар эсе: "Я Аллах, манга бир амал эт", - деп тиле.

Уллу Аллахны аллында сен адамла бла юлешгенинги, бютеу къайгъыларынгы эм сени тилеклеринги жюрекден айт. Жюрегинги башха адамгъа ачсанг, санга тынчыракъ болгъанын эслегенсе. Энди уа, жюрегинги жаратхан, сени кесингден да иги таныгъан Аллаха жанынгы ачыкъ этсенг, къаллай женгиллик бла ырахатлыкъ табарыгъынгы ангыла.

Къарачай-малкъар адетле бла, сора кёз къарамыбызгъа кёре, ол бизни жашауну ангылауубузгъа терен келишеди. Биз хар заманда таза жюрекден Аллахха бурулгъан хар адамны эшитгенине ийнанабыз.

Бизни ата-бабаларыбыз къыйынлыкълагъа тюбеб, уллу Аллахха бурулуб, бузукълукъ адетлени этмегендиле, къуру кеслерини сагъышларын тышындан айтыб, аны бла да ашхылыкъ алгъандыла.

Бизни маданиятда тюзлюк не заманда да багъаланганды. Аллах муратларыбызны кёрюб, акъылыбызны эшитеди деб ийнанабыз. Аны себебли, биз анга айлансакъ, эм башы - таза жюрекли эмда ачыкъ болургъа. Бу жаланда тилеу тюйюлдю, Ол Жаратыучу бла жанны ушагъыды, ол хар заманда тынгыларгъа эм болушургъа хазырды. Эм иги тынгылаучу эм рахматлы болушуучу болгъанын билиб, Аллаху тагъалягъа ышаныргъа, ол керти акъылманлыкъды.

Ма бу ушакъда, бу таза жюрекден ушакъ этиуде ачыкъланады бизни терен ийнаныуубуз Таухидге – бир динлиликге, Аллахны жангыз жаратханына эмда хар нени да, иеси болгъанына.

Биз келечиле излемейбиз, алагъа да бурулмайбыз, ишексиз, Аллахдан кючлю, жерде да, башында да, тюбюнде да жокъду. Жаратыучу бла бу тюзюнлей байламлыкъ, бир тюрлю чырмаусуз, бизни тинибизни баш ташыды. Къууанч эм бушуу кезиуледе, сынауланы эм огъурлулукъну сагъатларында, биз хар заманда да ол кюч бла кёллендириуню шауданына къайтабыз.

Бизни таматаларыбыз юйретиб тургъандыла, адамны керти кючю байлыгъында тюйюлдю, Аллахха байланнганында, тёзюмлю эмда таза жюрекли болууда.

Нек десегиз бизни Жаратхан, бизни бютеу кереклерибизни биледи эм бизге бек иги затны берирге къолундан келликди? Бу бош адет тюйюлдю, ол тёлюден тёлюге кёче келген, бизни жаныбызгъа, маданиятха терен сингнген, дуниягъа кёз къарамыбызны, дуниягъа къарауубузну къурай келген жашау халды.

Хурмет бла, Баразланы Владимир.