Алғы һыҙыҡта ул гелән: «Әсәй көтә! Өйгә ҡайтырға кәрәк! Әсәйем мине эҙләйәсәк, бирешергә ярамай!»—тип үҙенә фарман биргән. 2024 йылдың октябрендә, яраланғандан һуң өйгә ҡайтҡас, ул беҙҙе ҡосаҡлап: «Аллаһ менән алдан билдәләнгән. Нимә булһа ла булыр, өмөтһөҙлөккә бирелмәгеҙ!»—тине һәм артына ҡарамай сығып китте. Беҙҙең йөрәктәр бер ҡасан да яратҡан ағайым Абдуррахман Бикбирҙинды һағыныуҙан туҡтамаясаҡ. Һәләк булғандан һуң, уны Изге Георгий ордены менән бүләкләнеләр. Изге Георгий ордены аныҡ батырлыҡтар өсөн тапшырыла: уңышлы һөжүм, дошман техникаһын юҡ итеү, һөжүмде кире ҡағыу, дошманды әсирлеккә алыу, дошман байрағын ҡулға төшөрөү йәки яралы командирҙы ҡотҡарыу. Беҙ Абдуррахмандың нимә эшләгәнен белмәйбеҙ, сөнки быны һөйләрлек уның отделениеһы ла иҫән ҡалманы. Әммә беҙ уның менән ғорурланабыҙ. Ул бер ҡасан да өмөтһөҙлөккә бирелмәгән ҡыйыу, маҡсатҡа ынтылышлы һәм позитив кеше булды. Тик шундай кешеләр генә үҙ артынан отделениһын да, ротаһын да эйәртә ала. Уны бөтә ерҙә лә — тыныс тормо