Къарачайны бла Малкъарны деменгили тёппелерини арасында, хар таш да Аланланы, махтаулу ата-бабаларыбызны эслерин сакълайды. Жел да аланы уллу хорламларыны таушун келтиреди эмда ала бизге кюч бла акъылманлыкъны тауусулмазлыкъ шауданын къойгъандыла. Жашау, айланыу, тау жолча, аллыбызгъа сынаула салады, бизни тёзюмлюкге, къатылыкъгъа эм не къыйынлыкъ болса да алгъа барыргъа юйретеди.
Эсингде тут: хар кёк кюкюреу, таза кёкге орун бере, озады. Къыйынлыкъла - чырмаула тюйюлдюле, алгъа барыу атламладыла. Аланы сени сындырыргъа къойма, ишексиз, керти аскерчи артха турмайды.
Сени муратынг - жол кёргюзтген жулдузду. Ол чакъырады, жолну жарытады эм алгъа барыргъа кюч береди. Жолунг узун кёрюннгенликге, аны ёлчелерге да къыйын болса да, андан тайма. Къадалыб этилген хар атлам сени бек иги тёппеге жууукълашдырады.
Хорлам - чыдамлылагъа саугъады. Хар зат тас болгъанча кёрюнсе да, тохтама. Сени къадарынг ол кезиуде тамамланады.
Тёгерекге къара: ким жетишимли болду, ким а артда къалды? Башхаладан не бла аманса? Кереклинг барды. Сен алда болур ючюн, тау башлагъа чыгъар ючюн эм салыннган муратлагъа жетер ючюн къуралгъанса.
Жетишимге жол - ол жаланда иннетни кючю бла угъай, жюрекни тазалыгъыды. Намысны, сыйны жорукъларына кёре, муратларынга тюз жол бла бар. Тынч жолла излеме, керти уллулукъ кюрешде тууады.
Бизни ата-бабаларыбызны акъылманлыкълары жетишим жолда, сени жулдузунг болсунла. Алгъа бар, тохтама, сен да муратынга жетмей къалмазса!
Нек десегиз бизни хар бирибизде чыгъалмазлыкъ тёппелени бойсундургъан, къыйын болумлада сау къалгъан, жашауларын намыс бла тюзлюкню деменгили мурдорунда къурагъан деу Аланланы къанлары барады. Бизни тарыхыбыз - ол чыдамлыкъны бла бюгюлмезлик буйрукъну тарыхыды. Арыгъанда, андан да уллу сынауладан ётюп, сынмай къалгъанланы эсинге тюшюр. Тамырларынгы, тёлюден тёлюге кёче келген кючюнгю эсинге тюшюр. Сени хар атламынг, эм гитче атламынг да ата – бабаларыбызны уллу жолуну барыууду. Унутма, жетишим - ол къуру энчи жетишим бла къалмай, сенден сора келликлени аллында жууаблылыкъды. Сени хорламынг - бу бизни тарых китабыбызны дагъыда бир жарыкъ бетиди, келлик тёлюлеге юлгю. Муратынга итиниуюнг, тау шауданча, таза болсун, этген ишлеринг а биз ёсген къаялача, къаты болсун. Ол заманда, ажымсыз, сен сайлагъан тёппенге жетерсе, аны юсюнде ата-бабаларынгы эслерине тюшюрюрге тыйыншлы, ёхтем баш бла сюелирсе. Эсингде болсун, хар атламынг, хар жетишиминг – ол къуру энчи хорлам тюйюлдю. Ол бизни битеу келир заманыбызны мурдорунда деменгили ташды, ызындан баргъанланы жолларын жарытхан жарыкъ чыракъды. Сени жетишимлеринг - къуру сени жетишимлеринг бла къалмай, биз тёлюден тёлюге берген учундургъан илхам, ата-бабаларыбызны кесаматларын сакълагъан биз, адамла не этерге къолубуздан келген затны керти шагъатлыгъыды. Сени сагъышларынг тау шауданча таза болсунла, сени оюмларынг ёмюрлеге ёмюрлюк болсунла, заманланы тюрлениулерин кёрген эм ёмюрлени акъылманлыкъларын сакълагъан буруннгу эмен тереклеча ёмюрлюкге турсунла. Таукеллигинг, ташла ичи бла кесине жол ургъан, тохтаусуз, кесини чексиз тенгизине итиннген къутургъан суугъа ушасын. Ол заманда, сёзсюз, кесинги аллынга салгъан муратынга жетерсе, аны башында сюелирсе, халкъыбызны тарыхында къалырса.
Эсингде тут, бизни хар бирибиз жашаубузда кесини ызын къояргъа чакъырылгъанды. Жерни юсю бла баргъан бла къалмай, артда багъалы затны, бизни туудукъларыбызгъа айтырыкъ затны, жолубузну, мюлкюбюзню къоюб кетерге керекди. Сени жашауунг халкъыбызны уллу китабында хурмет бла, сейирсиниу бла окъулгъан аллай бет болсун.
Бу ыз жаланда ыз угъай, жангы жетишимлеге кёллендирген, кюч бериучю жаны болсун. Этген ишлеринг, битимли топуракъгъа атылгъан урлукъла кибик, артдан келгенлени акъылларына, жюреклерине ёсюб, ашхылыкъгъа талпыуларын да айнытсынла. Сен уллу сынджырны бир кесегисе, сени къатылыгъынг, чыдамынг, акъылынг да тёлюден тёлюге кёче, ара халыбызны, тукъум байламлыгъыбызны кючлей баргъан затды.
Къыйынлыкъладан къоркъма, хар сынауда дерс бугъады, хар жетишимсизликде – къарыулу болургъа мадар барды.
Эсингде болсун, керти уллулукъ биринчи болгъан угъай, сени ызынгдан баргъанла сенден бийикге чыгъар ючюн. Сени жашауунг, бизни туудукъларыбыз жырлагъан жыр, кишиликни, намысны, ата-бабаларыбыздан келген ахшылыкъгъа эм адам кёлню кючюне ёчюлмеген ийнаныуну юсюнден жыр болсун. Ол заманда да сени ызынг бош ыз болуп къалмай, бизни халкъыбызгъа юлгю, айныууна эм къолайына жолну жарытхан ёмюрлюк жулдузду.
Этген ишлеринг ёмюрлеге ишленнген деменгили юйге ушасынла, анда хар таш - ол сени игилигингди, хар багъананг да – сени халаллыгъынгды. Бу юйде от жылыу турсун, жууукъ - ахлусу жыйылып, къууанч-бушуу эте, бир бирге билеклик эте. Бу юй, бу тереклени салкъынларында салкъынлыкъны жолоучула излеген кибик, акъылманлыкъ бла тутхучлукъ излегенлеге, уя болсун.
Эсингде болсун, таматалагъа хурмет этиу – бизни жашауубузну мурдоруду, гитчелеге къайгъырыу а – бизни борчубузду. Хар сёзюнгде да айтылсын жашагъан жылларынгы акъылманлыгъы, хар этген ишинг а – келлик заманнга къайгъырыуу. Сени жашауунг, ата-бабаларыбызны хар кюнню, хар адамны да багъасын билген кесаматларын тутуп, кеси бла, табийгъат бла эм адамла бла келишип жашаргъа боллугъуну юлгюсю болсун.
Сора кезиую жетиб, сен да озгъан жолунга къарасанг, жюрегинг жангыз кеси ючюн тюйюл, бютеу халкъыбыз ючюн, аны жашнаууна юлюш къошалгъанынг ючюн ёхтемликден толсун. Сабийлеринг, туудукъларынг ызынга къараб айтсынла: "Ол миллетини тыйыншлы уланы эди, намысы бла жашагъанды, энди бизни жюрегибизде жашайды". Сени юлгюнг, бизни халкъыбызны нюрю болсун, жангы тёппелеге, жангы хорламлагъа, ёмюрлюк жарыкъгъа элтсин.
Хурмет бла, Баразланы Владимир.