Авыл эшен, җир эшен ярата. Туган җирен, туганнарын, тормышны, яшәүне ярата Илнарыбыз. Әти-әнисе янына беркөн дә кермичә калмый. Иртәнге дүрттән йөгереп керә дә, әти-әнисен, яраткан сеңлесен шаяртып, яратып уята. «Уяныгыз инде, торыгыз инде, тормышның матурлыгын күрми каласыз бит!» – ди торган була ул… 💬 Кайтырмын, дип киткән иде