Сёлета споўнілася 64 гады з дня трагічнай страты Фары Вітаўта. З моманту знішчэння храма ў 1961 годзе адносіны гродзенскіх уладаў да яго неаднаразова змяняліся, адлюстроўваючы складаны шлях ушанавання памяці пра адзін з сімвалаў Гродна.
У пачатку 1990-х гадоў (1992–93 гг.) улады былі ініцыятарамі і дазволілі правесці два сезоны маштабных раскопак, якімі кіравалі Алег Трусаў, Алесь Краўцэвіч і Ірына Ганецкая.
Аднак ужо ў 2000 годзе ўлады не дазволілі зарэгістраваць грамадскае аб'яднанне "Гарадзенскія муры", якое пад кіраўніцтвам Алеся Краўцэвіча планавала адбудаваць касцёл як беларускую каталіцкую парафію. У той жа час актывісты без дазволу высадзілі кветкі і паставілі інфармацыйны стэнд пра храм, разбураны ўладамі. Шыльда прадказальна знікла і неаднаразова аднаўлялася.
На 40-я ўгодкі знішчэння храма, у 2001 годзе, вернікі паставілі на месцы Фары крыж. Ён быў асвечаны ксяндзом, а хор "Бацькаўшчына" заспяваў "Магутны Божа". Крыж знік ужо наступнай ноччу, а адну з ініцыятарак руху за аднаўленне, Марыю Мацко, пачалі выклікаць у міліцыю.
Пасля гэтага тэма аднаўлення надоўга заціхла. Але ў 2014 годзе ўлады, нечакана для многіх, падчас Фестывалю нацыянальных культур адкрылі помнік на месцы страчанага храма. Праўда, як і хто знішчыў Фару, напісаць на помніку чыноўнікі пабаяліся.
Апошнія звесткі прынеслі новы паварот: у 2021 годзе стала вядома, што аднаўленне Фары Вітаўта ўвайшло ў мэты развіцця горада і генплан на 2030 год. Аднак ужо ў 2023 годзе старшыня Гродзенскага аблвыканкама, пасаду якога тады займаў Уладзімір Каранік, заявіў, што аднаўленне Фары Вітаўта прыбралі з генеральнага плана, лічачы гэта «блюзнерствам».
📸 Калі вас цікавіць гісторыя Гродна – падпішыцеся таксама на наш Instagram
🎥 Больш гісторый пра Гродна – на YouTube
☕️ Падтрымайце наш праект фінансава і дапамажыце папулярызаваць гісторыю горада: https://www.buymeacoffee.com/hrodna1127
