Өткенде ауылға бардым. Ауылда тоғыз ұлы бар жетпістен асқан қария бар еді. Кемпірі екеуі еңкендеп огородындағы картоптарын қазып жатыр екен. Амандық, саулық сұрасқан соң ұлымыз екеуіміз күрек алып қалған картобын қазуға кірісіп кеттік. -"Қаладағы ұлдар мен келін, немерелер келеді. Екі, үш қаптан болса да салып жіберейін деп жатырмын" деп қояды. -Ақсақал-ау, өздерін шақырып қаздырып алмайсыз ба? десем, бәрі жұмыста, қалада, далада жүр қолдары тимейді ғой дейді. Картобын қазып апамның күрең шайынан ішіп, терлеп отырсақ, кемпірі "Әй, шал-ау, кешке балалар кеп қалады. Ана қорада алып қалған қойларыңды сойып қойсаңшы. Мен огородтан жеміс-жидек теріп жасаған вареньем мен қаймақ, сүт, сары май дайындайын деді. Дастарханда "Ее, жаратушы ием, бергеніңе береке бере гөр, алыс-жақындағы балаларыма амандық бере гөр" деп бет сипаған ақсақал қолына кездігін алып қорағп беттеді. Семіз тоқтының екеуін сойып, мүшелеп болғанда көптен қара жұмысқа жегілмеген менің белім ауырып қалды. Ішімнен"өмір бойы о
Публикация доступна с подпиской
Ұлы дала сазы🎼Музыка великой степи.