Аҡ яулыҡ. Ҡара таңдан, эш башларҙан алда, Аҡ яулыҡты сөйөп бәйләйем, Эшем йыйнаҡ, уйым тыйнаҡ булһын –Эстән генә шулай теләйем. Аш-һыуыма сәсем ҡойолмаһын, Таҙа булһын ҡылған эштәрем, Донъям йөгө ауыр тойолмаһын, Йорт-ҡурамда булһын хәстәрем. Эшләнмәгән эшем йыйылмаһын, Аҡтан-пактан булһын хистәрем, Иртә таңдан ҡояш шат йылмайһын, Шатлыҡ менән етһен кистәрем… Аҡ яулығым ситен ал сәскәләр, Күҙҙең яуын алып, биҙәгән, Бүләк иткән кешем аҡ бәхеттәр, Аллы-гөллө яҙмыш теләгән. Аҡ ерлекле аллы-гөллө яҙмыш Үҙ ҡулымда. Беләм ҡәҙерен. Үҙ ҡулдарым менән гөл үҫтерәм, Көтөп ултырмайым әҙерен. Аҡ яулыҡты сөйөп башҡа бәйләп, Донъя көтөүҙәре күңелле! Парлап донъя көтөү – үҙе рәхәт! Эшләй алыу – бәхет түгелме? Фирүзә Абдуллина.