У гэтым годзе ў мяне атрымалася на адзін дзень далучыцца да каталіцкай пілігрымкі Паставы-Будслаў. Гэта паломніцтва, якое вядуць ксяндзы з Кангрэгацыі Найсвяцейшага Сэрца Езуса (Сэрцане). Дарога была напоўненая малітвамі, спевамі і новымі знаёмствамі.
Пілігрымаў я “дагнала” на месцы іх апошняга начлегу перад Будславам - у вёсцы Ваўкалата. Там ёсць прыгожы неабарочны касцёл Святога Яна Хрысціцеля, пабудаваны ў 1870 годзе. Пакуль чакала паломнікаў, крыху паздымала гэтую святыню.
Прыкладна праз хвілін 30 прыйшла пілігрымка. Але не “мая”, а з Браслава.
Але ў хуткім часе я дачакалася і сэрцанаў.
Пасля знаёмства і смачнай вячэры мы ўладкаваліся на начлег у мясцовым Доме культуры, які знаходзіцца побач з касцёлам. Спалі акурат ў актавай зале на драўлянай падлозе. Кожны пілігрым павінен быў узяць з сабой спальнік і карымат - якраз для такіх вось выпадкаў.
Раніцай пасля сняданку пілігрымка вырушыла ў шлях да Будслава. Мы прайшлі больш за 24 кіламетры да Санктуарыя Маці Божай Будслаўскай з малітвамі і спевамі.
Перад Санктуарыем пілігрымаў прывітаў яго кусташ кс. Дзмітрый Дубовік. Святар паблагаславіў нас і акрапіў святой вадой.
Пасля гэтага мы ўсе разам ўвайшлі ў Санктуарый, каб памаліцца Богу праз заступніцтва Маці Божай Будслаўскай перад яе цудатворным абразом.
Завяршыўся наш шлях сумесным фота каля Будслаўскай святыні і пусканнем “іскры” пілігрымаў ў палатачным гарадку.