Эта ода также известна под названием "К Мельпомене". В ней 16 строк, написана малым асклепиадoвым стихом. Ударение падает на выделенные части. Эта ода вдохновила на творчество многих русских поэтов Ломоносова, Пушкина, Фета и многих других. Exegi monument(um) aere perennius Regalique situ pyramid(um) altius, Quod non imber edax, non Аquil(o) impotens Possit diruer(e) aut innumerabilis Annorum series et fuga temporum. Non omnis moriar multaque pars mei Vitabit Libitin(am); usque ego postera Crescam laude recens, dum Capitolium Scandet cum tacita virgine pontifex. Dicar, qua violens obstrepit Aufidus Et qua pauper aquae Daunus agrestium Regnavit populor(um), ex humili potens, Princeps Aeolium carmen ad Italos Deduxisse modos. Sume superbiam Quaesitam meritis et mihi Delphica Lauro cinge volens, Melpomene, comam. А вот и русский аналог, написанный А. А. Фетом: * * * Воздвиг я памятник вечнее меди прочной
И зданий царственных превыше пирамид;
Его ни едкий дож