Сафар ОЛЛОЁР ижодидан:
Учшода
Вақт оралаб, шеър қоралаб, ойдин хаёл сурган он –
Ишқ маҳсули – умрим гули – ҳар гал қайта гуллайман!
Руҳ орталаб, гул саралаб пешвоз чиқса гар жонон,
Мен – Ҳақ қули, энг мақбули, ҳеч халақит қилмайман...
Ёр, руҳ қўшиб айтсам қўшиқ – унут алёр жонланар,
Яссавийдан сўнг Ҳақ ийган – Ишқ назмимдан тож кийган!!
Кўнглим – ошиқ, сен ҳам жўшиб жон койитсанг жон қадар,
Бу оламда – қувонч-ғамда сабаб бўлмас насия.
Фидойилик – бисёр бойлик: таваккалдан шон қадар,
Шарти – малҳам: баниодам чек қўйса, бас, нафсига...
Дунё – бир кам, кам шу бир ҳам, мендан олсанг тавсия:
Вақт оралаб, дард орқалаб – Сўздан сарой қур, эй жон!!!
2022.21.09. 11,53
Э Ш С О Н Е Т Л А Р
LXIII
Фалак ёритқичи таъбимдай хира:
Ой маҳзун, бунга дуч бўлдим илк бора.
Ташбиҳга сингдириб рамзу ишора,
Ашъорлар битардим тоза, бокира!
Безовта туйғулар тинч қўймас сира,
Ҳеч қурса, сен мени тингласанг зора,
Ахир, мен куйладим ишқни ошкора –
Тарих бисотида яхши хотира!
Эзгу умидларда толеваш ҳислар
Ошиқ қалб торларин айлар арғимчоқ,
Мужда манзилимни излар фалакдан.
Яна самовотга очарман қучоқ –
Ҳар нафасим етган мастона ислар
Менга дарак берар сендан – малакдан!
LXIV
Бағрида яшасак – олисми ора,
Саркашлик – табиат табиатида.
Исён рақси зоҳир қалб журъатида,
Ой орланар – ошиқ бўлса овора!
Нетонг, маҳзунликка топилмиш чора:
Фалак гўзаллиги, ўз навбатида,
Акс этмиш юлдузлар – ёзган хатида,
Буюклик кенгайиб борар тобора!
Саждага топинар ишонч ва ихлос,
Тазарру тоғидан йўлладим нома:
“Жоним, бахтимизга, шукур, Олло бор!!”.
Бандалар зулми не – мўъжаз ҳангома:
Жазо бўлиб қайтгай “ўз”ига нохос,
Фақат эзгуликлар собит, жилодор!
LXV
Бир ажиб ҳислар жам ҳаё қатида,
Сенга ҳавас қилгай маликалар ҳам.
Одамга ғам – рақиб, гоҳ шерик-ҳамғам –
Карам зуҳур топар ибодатида!
Ишва – севилган ёр назокатида,
Тақлидга табиий муҳит бор бардам...
Ал-Муқаддим сабри мудом дўст-ҳамдам –
Меҳру муҳаббат жам малоҳатида!
Инсон бўлиб яшаш – танҳо ниятим
Ва Унга дўст бўлиш қилмагай камлик,
Ёринг эканлигим – қўша бахт, дилбар!
Ҳеч вақт малол келмас собитқадамлик,
Аксинча, музаффар имкониятим –
Фалсафий лирика илҳомлантирар!!
"Қалб салтанати" — танланган асарлар, 2-жилд китобидан.
Э Ш С О Н Е Т Л А Р
LXVI
Ижодий кайфият бахш этар ҳар дам:
Сен бор – мен телбада кайфият яхши!
Алъамон, заминга урганми нуқси,
Юлдузман дер камтар журъаткорлар ҳам!..
Рост, қиймат талашар олмос ҳам, зар ҳам,
Турфа тирикчилик – бу ҳаёт нақши.
Аждодлар шаън-орин куйлар ҳар бахши,
Лек элда қадимий қадриятлар кам.
Бойчиборда чопдим Алпомиш бўлиб,
Сен қайлардасан, айт, ёрим – Ойбарчин,
Токай йўлларинга кўз тикаман мен.
Кўрганим – манглайда бор ситам гар чин,
Бир илиқ туйғудан юрагим тўлиб,
Мудом ҳузуринга ошиқаман мен.
LXVII
Само гумбазида юлдузлар рақси,
Нурюзли маҳвашлар ой теграсида.
Тонг – бу ҳаёт шавқи, ишқ – нафасида,
Замин саҳнасида кундузлар рақси!
Денгизда айсберглар – чўнг музлар рақси
Оқиш лаззатига тўқир қасида,
Ҳаётга ҳамоҳанг оқиш сасида
Кўлда тўғон қурган қундузлар рақси!..
Ҳаммаёқ рақсга тўла, азизам,
Фақат биз ҳижронни эркалаяпмиз
Кутишдан яхшироқ чорамиз йўқдай.
Наҳот, йўлимизга тош қалаяпмиз,
Пайғамбар эмасман, лек бор мўъжизам –
Соғинчим сен сари зув учар, ўқдай!
LXVIII
Ҳамма мунтазирми оворасига,
Тун оралаб сарсон мендан илгари:
Ўрмонда адашган сайёҳ сингари
Ой аланглар икки йўл орасида!
У ҳам азмойишкор рақс борасида,
Жуфти қуёш эса, тоғлардан нари.
Чопиб борай деса, эплолмас – қари,
Пойлашга фурсат ва Вақт – чорасида.
Малак, биз қийналиб, васлу соғинчга
Талпинишни мақсад қилиб олганмиз,
Яхшиям, ҳайиқмай қўйдик журъатдан!
Замин топган янглиғ овунч овунчга
Иккимизга икки манзил ажратган –
Ижарада узоқ яшаб қолганмиз.
"Қалб салтанати" — танланган асарлар, 2-жилд китобидан.
НАЗМИЯТ МАХЗАНИ
Учшода
Вақт оралаб, шеър қоралаб, ойдин хаёл сурган он –
Ишқ маҳсули – умрим гули – ҳар гал қайта гуллайман!
Руҳ орталаб, гул саралаб пешвоз чиқса гар жонон,
Мен – Ҳақ қули, энг мақбули, ҳеч халақит қилмайман...
Ёр, руҳ қўшиб айтсам қўшиқ – унут алёр жонланар,
Яссавийдан сўнг Ҳақ ийган – Ишқ назмимдан тож кийган!!
Кўнглим – ошиқ, сен ҳам жўшиб жон койитсанг жон қадар,
Бу оламда – қувонч-ғамда сабаб бўлмас насия.
Фидойилик – бисёр бойлик: таваккалдан шон қадар,
Шарти – малҳам: баниодам чек қўйса, бас, нафсига...
Дунё – бир кам, кам шу бир ҳам, мендан олсанг тавсия:
Вақт оралаб, дард орқалаб – Сўздан сарой қур, эй жон!!!
2022.21.09. 11,53
Э Ш С О Н Е Т Л А Р
LXIX
Ўзлигин англолмас само сирлари:
Мендан ишқ асрорин сўрашар пинҳон..,
Тайин айтади деб бўлишар гирён –
Анчайин анойи баъзи бирлари.
Бежизми, ёр, азал асотирлари,
Ўз тилинг ашаддий ағёрдан ёмон –
Минг душман ишини қилар бир забон,
Гарчи ўттиздан кўп довон-қирлари.
Қалб сирин фош қилар кўз ҳаракати,
Айнан маъшуқада нигоҳ маънодор –
Сендан ўзга ҳеч ким сиримни билмас!
Ҳатто сукутингда ишқий маъно бор,
Гулгун ишванг эса – жоннинг роҳати,
Сен бўлмасанг, кўнглим бундай очилмас!!
LXX
– “Ишқ қайда? – саволга тутди ногаҳон
Боғимда гулсевар асаларилар. –
Айтинг, ул чаманга қандай борилар –
Биз кезиб топмадик жумлаи жаҳон?!”.
Бир зумлик ҳажрингдан азобланар жон,
Дунё – узлат сендан узоқлашсам гар.
Ул асаларилар кўрган ситамлар –
Мен сени топишга излаган имкон!
Имконсиз дамларим ҳақида айтсам,
Етказиб қўярман қалбинга озор,
Сен фақат бахтиёр онларимни бил!
Бир гап бор: отанг ҳам, онанг ҳам – бозор...
Йўқ, ишқда даллол йўқ, ягона ҳакам –
Севгига йўлиққан озурда кўнгил!
LXXI
Нигоҳин узмас ҳеч тун бўйи қамар,
Гулларни сен учун экмаганмидим..,
Рашким янглиғ ҳар бир атиргул ғижим,
Райҳонлар ифори – ёзилган асар!
Талант йўқдир Танҳо Муаллиф қадар,
Чин, Унинг Сўзидан – менинг ҳар сатрим!!
Йўқса, қандай қилиб ашъор ёзардим,
Ғафлатда қолгай кас – ўқимаса гар.
Малагим, гинам йўқ шеърсеварлардан,
Аслан, васлингни васф айламак – шараф,
Ўйлайманки, қалбни эъзозлагайсан!
Сал нарида эса, ҳажринг – бир тараф,
Зар қадрин сўрама мендай заргардан –
Барибир муносиб баҳоламайсан.
"Қалб салтанати" — танланган асарлар, 2-жилд китобидан.
2020 йил 10 ноябрда "Xabar.uz" портали тарқатган "Шоир Сафар Оллоёр яна битта зарбулдостон ёзди" хабаридан сўнг кўплаб мухлислар ушбу Гувоҳномани сўрашди.
ФАХРИЯ
Не-не кўнгилларни этмаган мафтун
Кимлардан қолмаган ижод даргоҳи.
Мозий нега ўксик ё кимдан мамнун?..
Замон зайли сайлдай... ва хатар гоҳи!..
Қанча хирадмандлар кездилар сарсон,
Ўзин ўққа, чўққа урганлар камми!?
Қалб қаърида ёнган оташдан нишон –
Ашъорлари ошиқ аҳлин ҳамдами!!
Мен ҳам шу сафдаман, тан олсангиз гар,
Энг яқин дўст билдим Адабиётни.
Руҳан далда бергач пиру устозлар,
Булбулдай сайратдим назмий баётни!
Карвонимиз ўтар, тўғри, Вақт берар
Серўр ижодимнинг реал баҳосин.
Уммонга шўнғиган ғаввос дур терар,
Назмий гулшан шундай сийлар шайдосин!
Барча битигимга “мен” деб қарасам,
Ҳали очилмаган тилсимман, сирман...
Қалбим амри ила ал-Ҳаққа қасам,
Тан олмасангиз ҳам, яхши шоирман!!
2006.15.07.
Э Ш С О Н Е Т Л А Р
LXXII
Боғаро йўлинга термуламан жим,
Битмоққа шай эдим бўстон достонин.
Юлдузга тўлдириб кўнглинг осмонин,
Шодумон айлашга ҳарчанд интилдим.
Сайри гулшан орзу этмаганмидим,
Эй ёр, туҳфа қилдинг ёлғизлик онин!
Чексиз бахт билганим – ошиқлик шонин
Соф туйғу эканин эмди ҳис қилдим!
О, комрон ҳиссиёт! Беғамлик нечун,
Огоҳлик гаровдир озод инсонга,
Шайтон қонимизда кезмоқда, ахир.
Чароғон кундан сўнг келган каби тун
Қуёш ягона ва ой ҳам биттадир –
Эш қилгани янглиғ жонни жононга!
LXXIII
Ҳамма афзал билар севган инсонин,
Малак сиймосида Гўзаллик балқар.
Ёрга ёлғон айтган – ўз “ўз”ин алдар,
Ошиқ яхши кўрар жондан жононин!
Чамалаш мураккаб инсон имконин,
Айниқса, мияси фаол нақадар!
Афсус, баҳонага сабаб ахтарар,
Гоҳ селга оқизар еб турган нонин.
Кимнингдир ботири – кимнинг шотири,
Мулкталаш қавмига ён босар ҳакам –
Ўтрик важлар сабаб тирикдир майли...
Юксак фазилатлар муҳаббатда жам:
Бири нола бўлса, илтижо – бири..,
Малак, ишқ кўнгилни зериктирмайди!
LXXIV
Қадимий нолага юз очди сирлар –
Қулоқ тутган эдим чўпон найига!
Сўнг сен томон чопдим тиккалайига,
Белларин сал букиб турди адирлар...
Мажнунваш кезарлар ишққа асирлар,
Бу – азал ёзиғи кенг манглайига!!
Ё жоду қўшилган малак майига,
Суҳбатида бўлмас минғир-синғирлар.
Эзгу Ўй, Эзгу Сўз пок ҳисларга эш,
Эзгу Амал улуғ Ҳақ даргоҳида –
Ҳаммаси жо бўлган икки юракка!
Рашкинг боис йўлда қолдим гоҳида,
Саҳродаман ҳамон – бўшаб қолган меш,
Таянаман фақат ишққа – тиргакка!!
"Қалб салтанати" — танланган асарлар, 2-жилд китобидан.
Э Ш С О Н Е Т Л А Р
LXXII
Боғаро йўлинга термуламан жим,
Битмоққа шай эдим бўстон достонин.
Юлдузга тўлдириб кўнглинг осмонин,
Шодумон айлашга ҳарчанд интилдим.
Сайри гулшан орзу этмаганмидим,
Эй ёр, туҳфа қилдинг ёлғизлик онин!
Чексиз бахт билганим – ошиқлик шонин
Соф туйғу эканин эмди ҳис қилдим!
О, комрон ҳиссиёт! Беғамлик нечун,
Огоҳлик гаровдир озод инсонга,
Шайтон қонимизда кезмоқда, ахир.
Чароғон кундан сўнг келган каби тун
Қуёш ягона ва ой ҳам биттадир –
Эш қилгани янглиғ жонни жононга!
LXXIII
Ҳамма афзал билар севган инсонин,
Малак сиймосида Гўзаллик балқар.
Ёрга ёлғон айтган – ўз “ўз”ин алдар,
Ошиқ яхши кўрар жондан жононин!
Чамалаш мураккаб инсон имконин,
Айниқса, мияси фаол нақадар!
Афсус, баҳонага сабаб ахтарар,
Гоҳ селга оқизар еб турган нонин.
Кимнингдир ботири – кимнинг шотири,
Мулкталаш қавмига ён босар ҳакам –
Ўтрик важлар сабаб тирикдир майли...
Юксак фазилатлар муҳаббатда жам:
Бири нола бўлса, илтижо – бири..,
Малак, ишқ кўнгилни зериктирмайди!
LXXIV
Қадимий нолага юз очди сирлар –
Қулоқ тутган эдим чўпон найига!
Сўнг сен томон чопдим тиккалайига,
Белларин сал букиб турди адирлар...
Мажнунваш кезарлар ишққа асирлар,
Бу – азал ёзиғи кенг манглайига!!
Ё жоду қўшилган малак майига,
Суҳбатида бўлмас минғир-синғирлар.
Эзгу Ўй, Эзгу Сўз пок ҳисларга эш,
Эзгу Амал улуғ Ҳақ даргоҳида –
Ҳаммаси жо бўлган икки юракка!
Рашкинг боис йўлда қолдим гоҳида,
Саҳродаман ҳамон – бўшаб қолган меш,
Таянаман фақат ишққа – тиргакка!!
"Қалб салтанати" — танланган асарлар, 2-жилд китобидан.
Э Ш С О Н Е Т Л А Р
LXIII
Фалак ёритқичи таъбимдай хира:
Ой маҳзун, бунга дуч бўлдим илк бора.
Ташбиҳга сингдириб рамзу ишора,
Ашъорлар битардим тоза, бокира!
Безовта туйғулар тинч қўймас сира,
Ҳеч қурса, сен мени тингласанг зора,
Ахир, мен куйладим ишқни ошкора –
Тарих бисотида яхши хотира!
Эзгу умидларда толеваш ҳислар
Ошиқ қалб торларин айлар арғимчоқ,
Мужда манзилимни излар фалакдан.
Яна самовотга очарман қучоқ –
Ҳар нафасим етган мастона ислар
Менга дарак берар сендан – малакдан!
LXIV
Бағрида яшасак – олисми ора,
Саркашлик – табиат табиатида.
Исён рақси зоҳир қалб журъатида,
Ой орланар – ошиқ бўлса овора!
Нетонг, маҳзунликка топилмиш чора:
Фалак гўзаллиги, ўз навбатида,
Акс этмиш юлдузлар – ёзган хатида,
Буюклик кенгайиб борар тобора!
Саждага топинар ишонч ва ихлос,
Тазарру тоғидан йўлладим нома:
“Жоним, бахтимизга, шукур, Олло бор!!”.
Бандалар зулми не – мўъжаз ҳангома:
Жазо бўлиб қайтгай “ўз”ига нохос,
Фақат эзгуликлар собит, жилодор!
LXV
Бир ажиб ҳислар жам ҳаё қатида,
Сенга ҳавас қилгай маликалар ҳам.
Одамга ғам – рақиб, гоҳ шерик-ҳамғам –
Карам зуҳур топар ибодатида!
Ишва – севилган ёр назокатида,
Тақлидга табиий муҳит бор бардам...
Ал-Муқаддим сабри мудом дўст-ҳамдам –
Меҳру муҳаббат жам малоҳатида!
Инсон бўлиб яшаш – танҳо ниятим
Ва Унга дўст бўлиш қилмагай камлик,
Ёринг эканлигим – қўша бахт, дилбар!
Ҳеч вақт малол келмас собитқадамлик,
Аксинча, музаффар имкониятим –
Фалсафий лирика илҳомлантирар!!
"Қалб салтанати" — танланган асарлар, 2-жилд китобидан.