Нәрсә соң ул Яңа ел бәйрәме, дисәк, күпләр: “Иске елны озату, Яңа елны каршы алу, үткән елга нәтиҗәләр ясау, киләчәккә планнар кору”, -диярләр. Әйе, нәкъ шулай. Яңа ел бәйрәменең иң төп билгеләре – яңа бәхет-шатлыклар, ихлас теләкләрнең тормышка ашуына өметләнү, яңа хыяллар белән яну, илгә-көнгә тынычлык, уңышлар теләү. Бүген генә түгел, элек тә шулай булган, кешеләр Яңа елга яңа хыяллар белән аяк басканнар, киләсе елга зур өметләр баглаганнар. Татарларда Яңа елны үткәрү гадәте бик борынгы булмаса да, ХХ гасыр башында аның беркадәр тәртипләре була инде. Ул бигрәк тә балалар өчен көтеп алынган, тылсым һәм хыялларга, бәхет-шатлыкларга, бүләкләргә төрелгән бәйрәм була, шуңа да олылар балаларның теләкләрен искә алырга, аларны шатландырырга тырышканнар. Бу чорда татар балалары өчен төрле бәйрәм чаралары, кичәләр оештыру гадәткә керә башлый. Мәктәпләрдә Мәүлид кичәләрен христианнарның раштуа чыршысы бәйрәменә охшатып үткәрә башлыйлар, балаларны котлап, тәм-томнар, бүләкләр өләшәләр. Балалар