Ризаэтдин Фәхретдин (1859–1936) – бөтен көчен милләтебез, динебез өчен сарыф итеп, армый-талмый хезмәт куйган бөек дин галиме, тарихчы, әдип, педагог, дини реформатор, казый, мөфти, археограф, эпиграфист, шәркыять белгече, җәмәгать эшлеклесе, җәдидчелек хәрәкәтенең күренекле вәкиле. Вафатына күп вакытлар узса да, аның исеме һаман телләрдән, каләмнәрдән төшми, халкыбыз аны һәрвакыт горурланып искә ала, хәзерге фәндә дә татарның иң олуг һәм могтәбәр галимнәренең берсе буларак санала. Ризаэтдин Фәхретдин 1859 елның 17 гыйнварында хәзерге Татарстан Республикасы Әлмәт районы Кичүчат авылында туган. Төпле белем алганнан соң, ул 1889–1891 елларда Илбәк авылында имам һәм мөдәррис вазыйфаларын башкарган. 1891–1906 елларда Р. Фәхретдин Мәхкәмәи шәргыядә (Диния Нәзарәтендә) казыйлык хезмәтен үтәгән. Аннан соң ул «Вакыт» газетасы идарәсендә мөхәррир ярдәмчесе, соңра «Шура» («Киңәш») журналына баш мөхәррир булып эшләгән. Әлеге журналның иң тәүге саны 1908 елның 10 гынварында дөнья күреп, и
Ризаэтдин Фәхретдин һәм "Шура" журналы
1 июля 20201 июл 2020
16
2 мин