Ўтган постларимнинг бирида Каримовни эслаб кетувдим, комментлар сони одатдагидан анча кўп бўлди. Собиқ юртбошимизнинг тарафдорлари жуда кўп экан.
Каримов даврида миллионлаб ўғлонларимизни Россияга ишлашга жўнатдик ва уларни «дангаса» деб атадик. Таълимни шунчалик абгор аҳволга келтирдикки, калладаги билим эмас, пайпоқ узунлигини текшириш мақсадимизга айланди, бор-йўғи 9 фоиз абитуриент талабага айланадиган аҳволга келдик. Коррупция бўйича дунёда етакчи ўринларни эгалладик. Конвертациянинг фақат монополиялар ва таниш-билишларга очиб бердик. Ва оддий аҳолининг қулоғига ҳар куни ҳормай-толмай лағмон осдик. Телевидение орқали, газеталар орқали, маънавият дарслари ва маънавият бўйича проректорлар орқали. Мана шу — Каримов қурган режим. Дунёдаги энг камбағал давлатларидан бири Ўзбекистонни қурдик бир амаллаб.
Лекин бир нарсани тан олиш керакки, Каримовнинг яхши томонлари ҳам йўқ эмасди. Ҳа, тинчликда яшадик. Ҳа, мамлакатда жиноятчилик (ўғрилик, ўлдиришлар ва бошқа оғир жиноятлар) паст даражада. Ҳа, ташқи қарзларга ботиб кетмадик.
Каримов пайтининг яна бир жиҳати — ҳеч қайси кучли мамлакат томон оғиб кетмадик. Вақти келганда Россия, керак бўлганда АҚШ ё Хитой билан «апоқ-чапоқ» бўлдик. Менимча бундай сиёсатдан биз ютдик, ҳеч кимга тўғридан-тўғри қарам бўлиб қолмадик.
ЕОИИга кириш эса бизни Россияга бевосита қарам қилади. Уларнинг ноғорасига ўйнашга мажбур бўламиз. Россияга бир неча ўн йилларга боғланиб қоламиз, чунки бу ташкилотдан, умуман Россия орбитасидан чиқиб кетиш жуда мушкул, қўшниларимиз буни яхши билишади.
Афсус, бошқа нимаям дердик.
Муаллиф Фарход Саидов
Телеграмм каналидан олинган