Айымның ызадан күйген жан дүниесі ешкімге мәлім емес еді. Барлық нәрсені ішінде ұстап,дыбысын шығармай жылаған Айым,енді не істеймін деп,іштей сұрақтармен жанын жегідей жылады. Таң атты. Айымда универге баруға жиналып жатты. Айым жүгіріп маршрут тоқтайтайтын аялдамаға келді. Таңның салқын самалында Айым өзін бір сілкіп алды да,өз-өзімен сөйлесті:
-Айым,сен қорқақ емессің,сен мықтысың!
-универге ұялмай басыңды тік ұстап бар. Сен әкең үшін барасың.Болды бәрі артта қалды,қысылма өзіңе сен!-деп сыбырласып отырды. Осы сәтте мінетін автобуста келді.Осылайша Айым универ алдына келді.Бірақ кіруге аяғы дірілдеп,жүрегі дауаламай біраз тұрды. Жанынан өтіп бара жатқан студенттер әңгіме етіп,біреулері күлсе,біреулері сыбырласып бара жатты. Сол сәтте жанына жетіп келіп,қолынан қысып алып,жүр ішке кірейік деп,дос қызы Лаура жетектеп алды. Лаура Айымның қорыққанын сезгендей болды:
-қорықпа!бәрі жақсы болады.Сен қорқып қашсаң,сенің сағыңның сынғаны деп біледі де,олар сені одан сайын басынады. Сен мы
Айымның ызадан күйген жан дүниесі ешкімге мәлім емес еді. Барлық нәрсені ішінде ұстап,дыбысын шығармай жылаған Айым,енді не істеймін деп,іштей сұрақтармен жанын жегідей жылады.
Таң атты. Айымда универге баруға жиналып жатты. Айым жүгіріп маршрут тоқтайтайтын аялдамаға келді. Таңның салқын самалында Айым өзін бір сілкіп алды да,өз-өзімен сөйлесті:
-Айым,сен қорқақ емессің,сен мықтысың!
-универге ұялмай басыңды тік ұстап бар. Сен әкең үшін барасың.Болды бәрі артта қалды,қысылма өзіңе сен!-деп сыбырласып отырды.
Осы сәтте мінетін автобуста келді.Осылайша Айым универ алдына келді.Бірақ кіруге аяғы дірілдеп,жүрегі дауаламай біраз тұрды. Жанынан өтіп бара жатқан студенттер әңгіме етіп,біреулері күлсе,біреулері сыбырласып бара жатты.
Сол сәтте жанына жетіп келіп,қолынан қысып алып,жүр ішке кірейік деп,дос қызы Лаура жетектеп алды. Лаура Айымның қорыққанын сезгендей болды:
-қорықпа!бәрі жақсы болады.Сен қорқып қашсаң,сенің сағыңның сынғаны деп біледі де,олар сені одан сайын басынады. Сен мықты едің ғой Айым!
-жүр, сабақ бізді күтпейді! Жүр, жүр деп, қолынан ұстап кабинетке келді. Келсе Абат және оның достары жоқ екен.Ақырын іштей қуанып,бір дем алған Айым мен Лаура бос тұрған орынға отырды.
Сабақ аяқталуға аз уақыт қалғанда,есікті ашып, рұқсат сұрап ішке Абат кіріп келді. Бұның қылығына таң қалған группаластары өзара сыбырласып отырды. Сол күні Айымды осыншама қорлағанын көрген, досы Лаура барлығын телефонға түсіріп алып, универ деканатына апарып көрсеткен екен. Оқу орын әкімшілігі дереу Абаттың ата-анасын шақырып,болған жағдайды айтып берді.Абатқа деканат тарапыннан қатаң түрде ескерту беріліп,кешірім сұрауды талап етілді.Бұл жағдайды білген Айым жылап тұрып Лаураға рақмет айтып құшақтады.
Абат бұл-ісі үшін Айымнан кешірім сұрау керек еді.Абаттың артынан кабинетке әкесіде келді де,кешіресіздер мен,Абаттың әкесімін! Осы арада Айым есімді қыз бар ма екен?деді. Айым тұрып,
-иә,мен Айыммын!-деді. Кел мында кел деп,Абаттың әкесі жанына шақырып алды. Сол кезде бүкіл группаның көзінше Абат Айымнан жасаған қылығы үшін кешірім сұрады.Одан қала берді әкесі де кешірім сұрап,ұлының өрескел қылығы кешіруін өтінді...
Сабақ аяқталуға аз уақыт қалды.
Жалғасы бар...