Узакбай Абдыкалиев

Лекция бітіп, бәрі жиналып жатқанда, Айым жанталасып қаша жөнелді. Артынан Абатта жүгіріп шығып еді, бірақ үлгермеді. Айым болса,жүгіріп бар демімен жұмыс орына келді.Ол-кірлерді жуып,үтіктеп жинап беретін қызмет көрсету орталығында жұмыс жасайтын. Жұмысын аяқтап,жалдап жатқан үйіне шаршап келетін,Айымның бір күні осылай өтетін. Таң атты. Сабаққа келген Айым,кабинетке кірген сәтте алдыннан Абатты көргенде,шайтан көргендей зәресі қалмады. Абат болса,Айымды күткендей қасындағы бос орынды көзбен көрсетіп,шақырып отырғандай болды...

Айымның ызадан күйген жан дүниесі ешкімге мәлім емес еді. Барлық нәрсені ішінде ұстап,дыбысын шығармай жылаған Айым,енді не істеймін деп,іштей сұрақтармен жанын жегідей жылады. Таң атты. Айымда универге баруға жиналып жатты. Айым жүгіріп маршрут тоқтайтайтын аялдамаға келді. Таңның салқын самалында Айым өзін бір сілкіп алды да,өз-өзімен сөйлесті: -Айым,сен қорқақ емессің,сен мықтысың! -универге ұялмай басыңды тік ұстап бар. Сен әкең үшін барасың.Болды бәрі артта қалды,қысылма өзіңе сен!-деп сыбырласып отырды...

Дірілдеген ерні мен төмен қарап, жымқыра жұмған көзіне бір қарап,екі жағынан қысып тұрып,Абат Айымды сүйіп алды.Осы көлікте болған барлық әрекетті камераға түсіріп алған, Абаттың көңілі мастанып, масайрап отырды. Есікті ашты да,Айымға: -түс көліктен,қайда барсаң онда бар! Тез түс-деп,айқайлап,түсіріп жіберді де,өзі кетіп қалды. Жалғыз өзі далада қалған Айым,жылап артта қала берді. Жаяу жылап жол жиегіне барып,көлік тоқтатып тұрған кезде,үлкен кісі тоқтап,аман-есен қалаға жетті.Үйге аман келгеніне қуанса да,Абаттың жасағанына арланып жылап алған Айым,ызадан аққан жасын сүртіп тастады...

Таң ата үйге келген Абат,сабаққа баруға мүлдем жағдайы болмады. Ол әбден ұйқысын қандырып алып,соңғы сабақтарға басын сұғып бір көрінуді жөн көрді.Абат әбден демалып, киініп алды да,оқып жатқан оқу орнына келді. Ол тағы да,мінсінбеген сыңай танытып кіріп келді де,Айымның қасына келіп отырып алды.Оның бұл қылығын жақтырмаған Айым,ысырылып келесі орынға отырды.Жыны құрысқан Абат, ерегесіп қайта барып қасына отырды.Айым тағыда тұрып кеткелі жатқанда қолын қысып,жібермей ұстап алған Абат: -тұрсаң біткен жерің осы,отыр орныңа деп,тістеніп сыбырлады Айымға...

⠀ Абат-әкесі мен шешесінің көзінің қарасы мен ағындай болған жалғыз ұлы.Әкесі оның дегенінің бәрін жасап, Абат ер жеткенге дейін бір рет болса да, өз тарапына “жоқ” деген сөзді естімей өскен бала. Абат-ел баласы қызығатын өмірде, барлық нәрсесі бар, ішкені де, ішпегені де алдында өскен байдың ұлы еді. ⠀ Өмірдің өз белесінде ерке, дегені орындалатын байдың ұлы Абат, жоғары оқудың табалдырығын аттап, оқуға түскен кезі еді. Ол өзімен деңгейлес достармен араласып, көңіл көтеруден басқа ойыда жоқ болатын...