Прошедшее время составного именного сказуемого образуется с помощью вспомогательного глагола imek (быть) в форме прошедшего времени на di (idim, idin, idi, idik, idimiz, idiniz,idiler), который следует после именной части сказуемого.
Спрягаемую форму вспомогательного глагола imek принято писать и произносить слитно с именем. В таком случае её основа i после гласных основ переходит в y, а после согласных основ выпадает. Аффикс di подчиняется закону гармонии гласных и согласных и утрачивает ударение.
Примеры образования прошедшего времени составного именного сказуемого
Утвердительная форма
Ben amele idim (ameleydim)
Sen amele idin (ameleydin)
O amele idi (ameleydi)
Biz amele idik (ameleydik)
Siz amele idiniz (ameleydiniz)
Onlar amele idiler (ameleydiler)
Ben çalışkan idim (çalışkandım)
Sen çalışkan idin (çalışkandın)
O çalışkan idi (çalışkandı)
Biz çalışkan idik (çalışkandık)
Siz çalışkan idiniz (çalışkandınız)
Olar çalışkan idiler (çalışkandılar)
Ben köylü idim (köylüydüm)
Sen köylü idin (köylüydün)
O köylü idi (köylüydü)
Biz köylü idik (köylüydük)
Siz köylü idiniz (köylüydünüz)
Onlar köylü idiler (köylüydüler)
Ben çocuk idim ( çocuktum)
Sen çocuk idin ( çocuktun)
O çocuk idi ( çocuktu)
Biz çocuk idik ( çocuktuk)
Siz çocuk idiniz ( çocuktunuz)
Onlar çocuk idiler ( çocuktular)
Отрицательная форма
Ben çocuk değildim
Sen çocuk değildin
O çocuk değildi
Biz çocuk değildik
Siz çocuk değildiniz
Onlar çocuk değildiler
Вопросительная форма
Ben çalışkan mıydım?
Sen çalışkan mıydın?
O çalışkan mıydı?
Biz çalışkan mıydık?
Siz çalışkan mıydınız?
Onlar çalışkan mıydılar?
Отрицательно-вопросительная форма
Ben amele değil miydim?
Sen amele değil miydin?
O amele değil miydi?
Biz amele değil miydik?
Siz amele değil miydiniz?
Onlar amele değil miydiler?