Олдиндан огоҳлантириш: мақтанчоқлик руҳи билан суғорилган блогпостларни ўқиш кўнгил айнишига сабаб бўлиши мумкин. Блогерлар чемпионатининг 2014 йили ўтказилган биринчи мавсумида қатнашмоқчи бўлмаганман. Саралаш босқичи учун блогпостлар қабули ёпилишига бир соатми қолганида Тоҳир Қаҳҳор домланинг дарсида ёзганим фелъетонни юборганман. Шуни ҳам юбормасдим, Қобил ака қўймаган: «Қатнашмасанг, бир умрга татигулик гап-сўзнинг тагида қолиб кетасан», — деб роса сўккан. Ўшанда қатнашгим келмаганининг биринчи сабаби — назаримда чемпионатда қатнашишга арзигулик бирор блогпостим йўқ эди. Иккинчи — энг асосий сабаб — танлов ташкилотчиси Хушнуд мени атайлаб, шарманда қилиб чемпионатдан чиқариб юборишидан қўрққанман (ҳам ҳазил, ҳам беҳазил). Хуллас, «Қонун ҳимоячиси лейтенант Тўхтасин» фелъетони билан биринчи босқичдан ҳатто кутганимдан ҳам яхшироқ ўтгандим — 2-босқичга йўл олган 64 блогер орасида рейтинг бўйича иккинчи эдим (биринчи ўринда фелъетондаги қаҳрамонлардан бирига прототип бўлган Диёр эди)