Менда журогумдогун айтуууну кааладым. Мен азыр 23 жаштамын. Куйоом эки уулум бар. Бирок биринчи махабатым, биринчи суйуум аны унута албайм. 9 -класста таанышкам ал убакта агент бар эле. Мен Кыргызстанда ал Москвада. Секелек кыз элем. Агент аркылуу таанышып копко суйлоштук. 10до окуп жаткан жылы Азат келди Москвадан, эртеси мага жолугушууга келди. Анан бир айдан сон кайра кетти менда 11 классты бутуп артынан Москвага бардым. Мен барганда ал депортация болуп Кыргызстанга жол алды. Жаш экенмин, коп жигиттер чуркап журду артыман. Ак суйуунун кадырына жетпедим. Азат ото токтоо жигит болгондуктан коп ичиндеги койгойлорун айтпайт эле. Озубуздун айылдан Айбек деген жигит чуркап оз суйуусун билдирип журду. Мен ага ар дайым мен сени суйбойм дечу элем, ал менин суйуум экообузго жетет деди. Азат ошол айларда жок болуп кетти. Айбек суйуусун билдирип турса. Сен жактырган адам Азат жок болуп кетсе жаман болот экенсин. Айбеке эч качан повод бергенда эмесмин, ар дайым Азатты суйом дегем. Азат паспортун алмаштырып Москвага жакында келерин айтты, ошол убактагы сезимдерим бактылуулугум чеги жок эле. Айбеке айттым «кой эми артыман чуркашты токтот менин суйуум Азат келе жатат, озуно башка кыз тап» дедим. Айбек да бош келбей 3 кун подездин астында уктады, ыйлады гулдор подаркалар… Азат келген куну Айбеке жалган айтып уйуно бар деп жоноттум. Кеч иштен чыгып Анын артынан озум аэропортко чуркадым.
