Кыз сыры – сезимтал кыздын жүрөк үнү. Кыз сыры – махабаттын таттуу ирмеми. Кыз сыры – кызганычтын жүрөк муунтуп, жүлүн сыздаткан кыйноосу. Рубрикабыздын кезектеги каарманы жан адамга ооз ачып айта элек сырын ортого салат.
– Сырттан карагандарга мен бакыттын ханышасы туюлам. Жашым кырктын кырына келип калса да али көөнөрбөгөн, мезгил өзгөртө албаган жаштыгыма, сыны бузулбай солкулдаган бой-келбетиме, бырышы жок сүт тепкендей апакай ажарлуу жүзүмө, ал турсун, айрымдары менин күйөөдөн бак айтпаган жалгыздыгыма суктанышат…
Ата-энемдин караңгы көз карашынын кесепети беле же тагдырым ушундайбы, 17 жашымда турмушка чыгып, 18 жашымда эне болдум. Каалоом жок барган менен жолдошум жакшы чыгып, көңүлүмдү табууга кылган астейдил аракети жүрөгүмө жол таптыбы же кыздуу болуубуз себеп болдубу, айтор, убакыт өткөн сайын ынак боло баштадык. Сүйүктүү жар, эне, деги эле аял болуу деген зор бакыттын даамын жаңы гана туюп, аңдап баштаганда жолдошум жол кырсыгына кабылып ымыркай кызым жетим, мен жесир аталдым. Тагдырдын бул соккусу жоготуу, жалгыз калуу дегенди баштан кечирип көрбөгөн жаш жанымды абдан чүнчүтүп жиберди. Мени жакшы нерселерге багыттап турган бир гана кызым болду. Анын аманчылыгын, келечегин ойлоп гана жашап калдым. Ал эми жакындарымдын, санаалаштардын “жашсың, жакшынакайсың, кайра турмушка чык. Кызың чоңоё берет” деген акыл-насааты кыжырымды гана келтирчү. Айрылуу, жалгыздык менен алышып айылда беш жыл жашадым. Качан кызымдын мектепке барар убактысы жакындаганда гана белимди бек бууп, анын шаардан билим алып, мыкты мектепте окусун деген тилегимди кайрат тутуп шаарга бет алдым. Мендей жумушсуздардын бактысына бүткөн тигүү цехтеринен тез эле жумуш да табылды. Кудай буйруп баары жакшы нукка түштү. Тапканымды тыйынына чейин чогултуп кызымды алдыңкы мектептердин бирине бердим. Уландысы ...
