Қазақтың көзіндегі үнсіз мұң қайдан?
Қасірет пен қатыгездіктің ізі
әрбір қазақтың бойында бар. Бұл — көз жасы емес.
Бұл — үнсіз қалған халықтың көзі. Кейбір халықтар жылап жеңілдейді.
Қазақ көбіне үндемей ауырлайды. Біз көп нәрсені бастан өткердік.
Оны әрдайым айтып, жазып, айқайлап жеткізген жоқпыз , бірақ ол жоғалып кеткен жоқ. Тарих бізге тек кітап арқылы жеткен жоқ.
Ол мінезге айналып келді. Ол көзқарасқа, сабырға, үнсіздікке айналды. Ұлы Далаға қарасаң,
ол да айқайламайды. Ол кең!
Ол ауыр!
Ол бәрін көріп тұрғандай әсер қалдырады...