Андешаҳо

Зан — модари тоҷик қариб дар тамоми саҳифаҳои таъри­хи ин миллат бо донишу хирад ва ақлу тамиз, ки аз ў Рўдаки­ву Фирдавсӣ, Синову Саъдӣ ва садҳо нафар бузургони ди­гари илму адаб, фарзандони бонангу номус, номдору фидо­кор ва номбардори миллат ба дунё омадаанд, тавонистааст мавқеи устувори худро дар ҳама соҳаҳои ҳаётан муҳим муайян намояд...

Халқи тоҷик ҳанӯз аз замонҳои қадим ба нигаҳдошти тану ҷон ва масъалаҳои вар­зишу паҳлавонӣ таваҷҷуҳи хосса дошта, баргузории бозиҳои гуногуни ин мавсимро дар баробари баъзе аз рукнҳои наврӯзӣ ҷузъе аз фарҳан­ги он медонист. То имрӯз бозиҳои нав­рӯзӣ дар кишварҳои ҷашнгирандаи ин ид бо баъзе фарқиятҳо истиқбол гирифта мешаванд. Маъмул­тарин бозиҳои нав­рӯзӣ ин гӯштигирӣ, бандкашӣ, пойга, пойга бо асп, чав­гонбозӣ, бузкашӣ, дастхобонӣ, гурзан­дозӣ ва дигар наму­дҳои варзиш мебо­шанд. Дар миёни ин гуна мусо­биқаҳо гӯштингирӣ миёни мар­думи мо маҳбубият дорад...

Ба ҳамагон аён аст, ки таҳкурсии нерӯҳои низомиву мудофиавии Ҷумҳурии Тоҷикистон бе оддитарин воситаҳои техникиву аслиҳа шурӯъ гардид. Пешвои миллат низ қайд намудаанд, ки нарасидани техника, силоҳу муҳимоти ҷангӣ ва одитарин ҷузъиёти ҳарбӣ (ред. дар солҳои аввали таъсисдиҳии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон) ҳар лаҳза эҳсос мешуд. Аммо сарфармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Президенти кишвар, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз рӯзҳои аввали таъсисёбии Қувваҳои Мусаллаҳ онро таҳти назорати доимии худ қарор доданд...