Быелгы җәй үзенең төрлелеге белән күпләрне шаккаттыргандыр. 1 нче июньдә кар яву дисеңме, көйдерә торган кояшлы көннәрме, яңгырмы, давылмы – барысы да булды. Көннәр көзгә борылганчы, җәйге кәеф төшмәсен өчен, гүзәл затларыбызга берничә үзенчәлекле тәкъдимебез бар. Урамга чыгуга соры киемнәрне күрү, кешеләрнең тыз-быз кара масса булып чабуы кемнең күңелен күтәрсен инде? Өстәвенә көне дә болытлы булса. Шушы “көтү”гә ияреп китмәү – безнең төп максат. Аңа түбәндәге ысуллар белән ирешеп була: - күзлек;...

— Вещи можете поставить у порога, Галина Степановна. Только аккуратнее, там зеркало, — сказал мой зять Костя, стараясь не смотреть мне в глаза. Он заносил в мою крошечную однокомнатную хрущёвку огромные, перевязанные бечёвкой картонные коробки. За его спиной, втиснувшись в узкий проём прихожей, стояла его мать. Маленькая, сухонькая женщина в старомодном драповом пальто, из-под которого виднелся подол ситцевого платья. В руках она бережно сжимала узелок и старый, потёртый фикус в пластиковом горшке...