Къарачай-малкъар тойлада жаш эр кишиле къуру къонакъла болуб къалмай, тири къошулуучула, ёмюрледен келген адетлени сакълаучула боладыла. Той-ол къуру тепсеу эм сыйлау тюйюлдю. Ол бек ариу адетди, хар эркиши, аны орну эсленмей кёрюнсе да, кесини, бир-бирде билмей тургъан, алай а таймаздан магъаналы къошумуду. Бу бизни жамауатны къумачын эшген халыды, хар салыуну багъасы даулашсызды. Бу къууанч, таматалагъа хурмет этиу, жууаплылыкъ сезим эм халкъны маданият хазнасын сакъларгъа итиниу бла толуду....

Къарачай-малкъар халкъны адетлеринде, адамны жамауатда къуллугъуна неда хайырына къарамай, адамгъа сый бериу терен магъанагъа иеди. Бу магъанада: "Адамны керти бетин кёрюрге сюе эсенг, аны бла байламлы болмагъан адамлагъа, къалай къарагъанына эс бур" деген сёз уллу магъана алады. Адамны керти къыйматы башхалагъа къалай къарагъанында кёрюнеди. Ол хайыр алыргъа излемеген заманында, бир тюрлю байламлыгъы болмагъан адамлагъа къалай къарагъанындады. Ол ала бла иш этмейди, жумуш бардырмайды, ала бла байламлыгъы жокъду...

Къарачай-малкъар халкъны адетлери – бу терен тамырлары болгъан, ата-бабаларыбыздан бизге жетген адеб жорукъладыла. Ала бизни жашауубузну магъаналы этедиле, биз ким болгъаныбызны эсге саладыла. Бу адетлени ичинде эм баш орунну уллуланы сыйлау алады. Таулу адам, юйден чыгъар аллында, кесини тыш кебетесине бек эс бурады. Кийим-башы таза, тизгинли болургъа керекди, нек десенг, ол къуру сени тюйюлдю, сени тукъумунгну, миллетинги да бетиди. Анга бек эс бурургъа керебиз. Къарачай-малкъар халкъда, башха кавказ халкъладача, эр кишилеге айырылып хурмет бек этилгенди...