Արշակ Հակոբի Հարությունյան (ապրիլի 5 (17), 1869, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 27, 1936, Երևան, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1934)։ Արշակ Հարությունյանը ծնվել է 1869 թվականին, Թիֆլիսում։ Եղել է հայ թատրոնի ամենահին դերասաններից մեկը։ Ավարտել է Ներսիսյան դպրոցը։ Դերասանական գործունեությունն սկսել է 1887 թվականից։ Աշխատել է Թիֆլիսի և Բաքվի թատրոններում, խաղացել է Գևորգ Չմշկյանի և Գ. Տեր-Դավթյանի խմբերում, Դ. Պետրոսյանի, Հովհաննես Աբելյանի, Մայսուրյան-Զարիֆյան և այլ խմբերի հետ հանդես է եկել Կովկասում, Միջին Ասիայում, Պարսկաստանում, Թուրքիայում։ Հիմնականում խաղացել է ուժեղ խառնվածքի դրամատիկական դերեր, հարազատությամբ վերարտադրել հատկապես սունդուկյանական կերպարները։ 1922 թ. հունվարի 25-ին, Երևանի Առաջին Պետթատրոնի բացման օրը խաղացել է «Պեպո» ներկայացման մեջ, որտեղ հանդես է եկել գլխավոր դերում։ Պեպո՝ «Պեպո»
Սաղաթել՝ «Պատվի համար»Խաղացած դերերը թատրոնում
Սուլեյման՝ «Դավաճանություն»
Զամբախով՝ «Խաթաբալա»
Սարգիս՝ «էլի մեկ գոհ»
Օսեփ՝ «Քանդած օջախ»
Գրիգոր աղա՝ «Ժայռ