Байтаҡ йылдар элек булған был ваҡиғаны Сәриә апай әле булһа ғәжәп итеп хәтергә ала. – Ҡыҙым Ләйләгә ул ваҡытта ике йәш самаһы булғандыр. Йүгереп йөрөгән алсаҡ ҡына балам ҡапыл ғына сирләп аяҡтан йығылды. Ашамай ҙа, эсмәй ҙә, уйнамай ҙа – тик ята. Һалҡын тейгән һымаҡ билдәләре лә юҡ. Бер ҡайҙан йығылманы ла. Бик ныҡ ҡурҡыуға ҡалып, йәһәтләп дауаханаға алып киттек. Унда төрлө яҡлап тикшерҙеләр, ләкин сәбәбен аныҡлап әйтә алманылар. Ҡыҙымдың хәле рәтләнмәүенә борсолоп, бер туған апайым күрәҙәсегә сығып китте. Уның яуабы бер булған: “Бәләкәскә күҙ тейгән, өшкөрөргә кәрәк!”. Бер ярҙамһыҙ, ҡуҙғалмай ҙа ятҡан ҡыҙымды нимә эшләтергә лә белмәй өҙгөләнгәнемдә, был сараны ла ҡулланып ҡарарға булдым. Оҙаҡҡа һуҙмай, байтаҡ йылдар намаҙҙа булған оло йәштәге ҡәйнәмде саҡырҙым. Тиҙ арала ирем уны район үҙәгенә дауаханаға килтерҙе. Табиптар күмәк кешене үткәрергә теләмәһә лә, һуңынан ризалашты. Ҡәйнәм доғаларын, ҡыҙыма өрөп-өрөп, бик ихлас уҡыны.. Әллә өшкөрөү килеште, әллә дауалауҙың файҙаһы тейҙе