Ханна менән Верена балалар баҡсаһының тәрбиәселәр. Улар балалар менән ихатаға йөрөргә сығалар. Якоб менән Лео футбол уйнайҙар.
—Мин дә һеҙҙең менән уйнайым! — тип ҡысҡыра Мика. Якоб менән Лео баштарын сайҡаны.
Балалар шатланып бергә уйнайҙар. Көтмәгәндә Мика Якобты ҡапҡанан этеп ебәрә.
— Нишләп этәһең? — тип асыулана Якоб.
Ләкин Мика уны тыңламай. Ул алға йүгерә һәм гол индерергә уйлай. Якоб та гол индерергә теләй, шуға күрә Миканан тупты тартып алырға тырыша. Микаға был бөтөнләй оҡшамай, һәм ул бөтөн көсө менән Якобты этеп ебәрә.
Якоб ергә йығылып төшә. Ауырта!
Якоб илап Ханнаға йүгерә.
— Мика мине этте! — тип һыңҡылдай ул.
— Был ғәҙел түгел! — тип өҫтәй Лео.
Ханна Якобтың иңбашынан ҡосаҡлай:
— Ә һин уға быны эшләмәҫкә әйттеңме?
— Әйттем! Ә ул барыбер этәләнә! — тип яуап бирә Якоб, күҙ йәштәрен һөртөп.
— Аңлайым, үкенес булды! — тип ризалаша Ханна.
— Ҡайһы саҡта кешеләр бер нәмә эшләмә тип әйтһәң дә, ишетмәйҙәр. Ләкин мин һине тыңлатырға нисек икәнен өйрәтермен.
Якобҡа һәм башҡа балаларға Ханна нимә һөйләр икән тип ҡыҙыҡ.
Ул Якобты ҡулынан ала ла һәм бөтәһе лә төркөмгә ҡайталар.
Мика инде күптән алға ҡасҡан. Бәлки, ул йәшеренергә теләгән? Күрәһең, уға оят булғандыр.
Балалар түңәрәк булып ултырғас, Ханна һөйләй башлаған:
— Миңә нимәлер оҡшамаһа, мин асыҡтан-асыҡ «юҡ» тип әйтәм. Ҡайһы саҡ башҡалар мине ишетмәй. Нимә эшләгәнемде беләһегеҙме? Мин ҡул күтәрәм дә, ҡысҡырып әйтәм: «Туҡта! Мине тыныслыҡта ҡалдыр!» Был ярҙам итә. Шулай эшләп ҡарағыҙ.
Якоб ҡулын күтәрә.
— Туҡта! — ти ул.
— Ярай! — тип маҡтай уны Ханна. — Ә тағы ла көслөрәк әйтә алаһыңмы?
Якоб үпкәһенә һауа тултыра ла, бөтә көсөнә ҡысҡыра:
— Туҡтааааа! Мине тыныслыҡта ҡалдыр!
Ух, ысынлап та көслө килеп сыҡты! Хатта Якоб үҙе лә аптыраны.
Якоб өйҙә бер матур һүрәт төшөрә. Уның ҡояшы бик матур килеп сыға, шуға ла ул бик шат. Хәҙер күк йөҙөн буяу өсөн уға күп зәңгәр төҫ кәрәк буласаҡ. Конни Якоб янына килеп инә. Ул шул тиклем уйға ҡалған, хатта янына килгән апаһын да иғтибар итмәй. Якоб тырышып, зәңгәр ҡәләм менән һары ҡояшҡа тейҙермәй, яйлап буяй.
Бына ул Конниҙың ҡулын күрә һәм уның ҡәләмдең һорамайынса алырға йыйыныуын аңлай. Улай ярамай! Якоб ашығыс рәүештә: «Туҡта!» – тип ҡысҡыра һәм Конниҙы жест менән туҡтата.
Конни хатта аптырауҙан һикереп ҡуя. Аҙаҡ ул йылмая һәм ҡәләмдәрҙе өҫтәлдә ҡалдыра. Якоб ҡәнәғәтләнеп башын сайҡай.
Ашарға!— тип кухнянан әсәйҙең тауышы яңғырай.
Якоб менән Конни кухняға йүгереп киләләр ҙә, әҙерләнгән өҫтәлгә ултыралар.
М-м-м, ниндәй тәмле еҫ килә! Әсәй Якобтың тарелкаһына картуф һала. Башта берен, һуңынан икеһен... шунан ул, Якобтан һорамайынса, тағы ла бер картуф һалырға теләгәс, Якоб тиҙ генә ҡулын күтәреп, ҡысҡырып әйтә: «Туҡта!» Әсәй ҙә Якобты тыңлай. Артыҡ картуфты ул кастрюлгә кире һала. Якоб үҙенең алымы эшләгәненә бик шат!
Әсәй аптырай.
— Ҡайҙан быны өйрәндең? — тип һорай ул.
Балалар баҡсаһында! — тип яуаплай Якоб. — Ханна әйтте, әгәр беҙгә башҡаларҙың эштәре оҡшамаһа, ҡулыбыҙҙы күтәреп, ҡысҡырып әйтергә кәрәк: «Туҡта!»
— Тимәк, был беҙҙең «Кәрәкмәй!» тип әйтеүебеҙгә оҡшаш, — тип билдәләй Конни.
— Әйе, әммә «Туҡта!» яҡшыраҡ, — тип иҫәпләй Якоб.
Әсәй менән Конни көләләр. Уларға ла был һүҙ оҡшай, һәм улар уны ҡулланырға йыйыналар.
Икенсе көнө Мика менән Якоб балалар баҡсаһында ҡурсаҡ театрында уйнайҙар. Якобҡа Миканың крокодилының ҡуяндың йоторға теләүе оҡшамай. Якоб крокодилды ҡысҡырып әйтелгән «Туҡта!» менән туҡтата.
Крокодил тешле ауыҙын йәшерә. Ушастик ҡотҡарылды!
Ләкин Минаға крокодилһыҙ уйнарға ҡыҙыҡ түгел . Ул футбол уйнарға тәҡдим итә. Лео менән Якоб ризалашалар.
Өсәү ҙә ялан буйлап йүгерәләр. Һәр береһе беренсе булып гол индерергә теләй.
Мика тағы ла этәләнә. Көтмәгәндә ул Якобты көслө итеп ситкә этә! Был юлы Якобтың түҙемлеге бөтә.
— Туҡта! Мине тыныслыҡта ҡалдыр! — тип ҡысҡыра ул ҡулын күтәреп.
Килеп сыҡты! Мика ҡапыл туҡтай.
— Мин аңланым, ғәфү ит! — тип ғәйебен таный Мика.
Якоб шатлана. Ул борола, тупты ҡыҫып ала ла ҡапҡаға тибә. Го-о-ол!