Qaynona va kelin: ikki ayol, bitta oila
Qaynona va kelin orasidagi sovuqlik ko‘pincha niyat yomonligidan emas, tushunmaslikdan boshlanadi. Biri — o‘g‘lini asrab katta qilgan ona, biri — hayotini shu oilaga bog‘lab kelgan ayol. Ikkalasi ham haq, ikkalasi ham o‘zicha dardli.
Qaynona ko‘pincha: “Men bilaman, men ko‘rdim,” deydi. Kelin esa: “Meni ham tushuning,” deb ichida yig‘laydi. Aslida bu ikki ayol raqib emas, balki bitta erkakning baxti uchun mas’ul bo‘lgan ikki tayanchdir.
Kelin hurmat bilan yaqinlashsa, qaynona mehr bilan qarshi olsa — o‘rtadagi devor o‘zi qulaydi. Lekin so‘z og‘ir bo‘lsa, sukut ham alamli bo‘ladi. Bir og‘iz yumshoq gap ba’zan yillar davomida yig‘ilgan ranjni eritadi.
Qaynona kelinni kelgan joyi bilan emas, qalbi bilan baholasa, kelin ham qaynona o‘rnini ona deb bilsa — bu uyda baraka bo‘ladi. Axir kelin ham bir kun ona bo‘ladi, qaynona ham bir paytlar kelin bo‘lgan.
Bu munosabatda eng katta yutqazuvchi — bola. Chunki sovuq muhitda ulg‘aygan farzand mehrni o‘rganmaydi. Shuning uchun qaynona va kelin o‘rtasidagi murosa — faqat ayollar masalasi emas, butun oila tinchligidir.
Baxtli oila uchun kim yutishi emas, hamma yutishi muhim. Qaynona va kelin kelishsa — uyda tinchlik, xonadonda nur bo‘ladi.