- Акыллы бул, тыйнак бул, - дип тукыдылар коллакка.
Каян алырга акылны?- дәшмәделәр бу хакта.
Усә төшкәч, акыл эзләп, чыктым донъя гизәргә.
Сәфәремне җайлап кына сөйлим әле сезләргә.
Башладым укытучымнан: -Каян табарга акыл?
- Акыл сине узе табар, китапларыңны укы.
Бихисап китап укыдым, ләкин акыл артмады.
Кагидәләр ятлап кына уңышларга ашмадым.
Сорадым бөйөк галимнән: - Син бит акыл эйәсе,
Дөрес юлларны күрсәтеп, берәр акыл бирсәңче?
- Гомер буе белем җыеп, күрдем күрмәгәнемне:
Әйберләрнең асылын мин беләм белмәгәнемне.
Классташым минең - эшкуар, аның кебекләр сирәк:
- Уңышка ирешим дисәң, усал булырга кирәк.
Дус-туганны танымыйча, кырыс булырга кирәк.
Менә шундый текә булсаң, донъяң булыр түгәрәк.
Ошамады мондый киңәш, күңелемә ятмады.
Дуссыз – тугансыз тормышнын кызыгын һич тапмадым.
Бер көнне килә каршыма авылыбызның юләре.
Мине куреп, танып алгач, тулып китте күзләре.
Узе кояштай елмаеп, тутырып миңа карый.
Сәламләшеп, хәл сорашкач, әйтеп салды сүзләрен:
- Абзыйкаем, акылны син ераклардан эзләмә,
Баш эйеп, киңәш сорашып, бер кемгә дә тезләнмә.
Үз акылыңа ышансаң, җиңеп чыгарсың яулар.
Үз акылыңа таянсаң, бирешер сиңа таулар.
Шул урында бу шигырне тәмамларга да була.
Тик йөрәктә эйтелмәгән ниндидер хисләр кала.
Бәлки, рәхмәтле укучым узе дә дөрес аңлар,
Әйтелми калган сузләрне күңеле белән барлар.
Декабрь, 2025 г.
- И снова здравствуйте, мои друзья!
С вашего позволения, пишу небольшое послесловие. Хочу всех моих читателей поблагодарить за неподдельный интерес к моему творчеству, ведь именно это подогревает мою творческую энергию, вдохновляет меня на новые поиски и открытия.
Жду ваших отзывов, комментариев. Главное - не оставайтесь равнодушными. Не будем забывать, что мы люди - существа разумные. Будем достойными представителями рода человеческого!
- Спасибо!