Япон адабиёти — жимликдаги ҳикмат
Япон адабиётида шовқин йўқ. У жойда жимлик гапиради, табиат сўзлайди, ҳислар овоз беради.
Масалан, Ҳаруки Мураками ёки Кавабата Ясунари асарларини ўқисангиз, улар сизга ҳикоя эмас, руҳ ҳолатини ҳадя этади.
Япон ёзувчилари ўз асарларида “вужуди билан ҳис қилиш” фалсафасини ишлатади.
Мураками қаҳрамонлари кўпинча ёлғиз, лекин бу ёлғизлик – ёмонлик эмас, ўзини тушуниш учун сукунатдир.
Кавабата эса табиатни инсон руҳининг акс-садоси сифатида тасвирлайди. Унинг “Қорли ўлка” асаридаги қаҳрамон шунчаки севги изламайди – у ҳаётнинг маъносини топишга уринади.
Бугунги шовқинли дунёда Япон ёзувчилари бизни тўхтаб, ичимизга қулоқ солишга ўргатади. Китоблар орқали улар шундай дейди: “Ҳаёт – бу натижа эмас, сезги.”
Каналимизга обуна бўлинг ва энг сўнгги янгиликларни кузатиб боринг
Jizzaxnews |Тelegram | Facebook | Dzen | YouTubе
