🪶 Сёння магло б споўніцца 55 гадоў выбітнаму гродзенскаму паэту, гісторыку і аднаму з ініцыятараў і сузаснавальнікаў Міжнароднага кангрэса даследчыкаў Беларусі Эдуарду Мазько
⛪️ Ён нарадзіўся 29 жніўня 1970 года ў вёсцы Махро Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці.
🦌 З 1987 года жыў, вучыўся і працаваў у Гродне. Скончыў гістарычны факультэт Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў у музеі Максіма Багдановіча. У 1990-я гады актыўна друкаваў вершы, уваходзіў у верш-гурт «Дыяген» — суполку гродзенскіх літаратараў. Як паэт, абапіраўся на традыцыі заходнееўрапейскага сюррэалізму і дэкадансу, а таксама на мастацка-эстэтычныя пошукі беларускага прыгожага пісьменства пачатку ХХ стагоддзя.
Выкладаў у Гродзенскім дзяржаўным універсітэце імя Янкі Купалы сацыялогію культуры і культуралогію.
У 2003 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю пра Беларускую хрысціянскую дэмакратыю ў міжваенны час. Працоўваў над доктарскай дысертацыяй, прысвечанай беларускай народнай культуры.
У 2008 годзе далучыўся да байкоту канферэнцыі ў Гродзенскім універсітэце, прысвечанай 880-годдзю горада, пасля таго як з яе праграмы выключылі гісторыкаў Алеся Смалянчука і Алеся Краўцэвіча. Паводле сведчання Паўла Мажэйкі, разам з ім байкатавалі мерапрыемства Генадзь Сагановіч, Андрэй Кіштымаў, Вольга Сабалеўская, Эдуард Мазько, Іна Соркіна, Андрэй Чарнякевіч, Анатоль Трафімчык, Віталь Карнялюк, Сяргей Токць і Юры Гардзееў.
Памёр заўчасна 20 чэрвеня 2011 года. У 2012 годзе ў Варшаве выйшла яго пасмяротная кніга паэзіі «Займеннікі».
Вадохрышча
2001
Запаланілі сцюжы
ўвесь горад,
ў парку не відно варон,
адно —
гудзе стары саборны звон,
і па ваду
паважна крочаць людзі.
Вадохрышча.
І хоць трашчыць мароз,
ды ў дом
паціху просіцца вясна.
У Нёмане
сягоння хрысціцца Хрыстос,
і ў радасці стаілася зямля —
Вадохрышча.
