Սա մեռլատան նկար չէ։ Այս մարդիկ, նրանց թվում նաև Վահագ Ալեքսանյանը, Արսեն Թորոսյանը, Արեն Մկրտչյանը, Գևորգ Պապոյանը, որոնց մեղքով 2020 թվականի նոյեմբերից Ջերմուկը դարձավ սահմանամերձ քաղաք, իսկ դրանից երկու տարի անց՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, հրետակոծությունների և ռազմական գործողությունների թիրախ՝ դատարկվելով և ամայանալով շատ երկար ժամանակ։
Այս մարդկանց որոշումներով Ջերմուկում վերացել են գույքային հարկերի բոլոր արտոնությունները, իսկ հողի հարկը 2021 թվականից ավելացել է շուրջ 40 անգամ։
Հիմա Ջերմուկի և ողջ երկրի համար կործանման պատճառ դարձած այս մահաբերները գնացել են ու իրենց չեղած խելքով Ջերմուկի զարգացման հարցեր են քննարկում, այն պահին, երբ ադրբեջանական «Կոմանդո» հատուկ նշանակության ստորաբաժանումները նստած են Ջերմուկի գլխին, իսկ իրենց քննարկումների պահին ադրբեջանական ԱԹՍ-ներն ազատ սավառնում են Ջերմուկի երկնքում։
Այս ամենի ցավալին Ջերմուկի բնակիչների անհամարժեք վերաբերմունքն է այս դավաճանախմբին, որ քաղաքից դրանց վռնդելու փոխարեն, դեռ նստած դրանց կարծիքն են լսում, նրանց հետ իրենց հետագա կործանման հարցերն են քննարկում։
Հ․Գ․1․ Ուզում եմ իմանալ, թե ո՞րն է լինելու աշխարհի այն քաղաքը, որի զարգացումը պետք է տեղի ունենա Տրդատ Սարգսյանի, Արմեն Խաչատրյանի և Արուսյակ Ջուլհակյանի մտքի արգասիքներով։
Հ․Գ․2․ Ինչ հրաշալի քաղաք էր Ջերմուկը մինչև ադրբեջանա-թուրքական հեղափոխությունը։ Ափսոս էր Ջերմուկը, ափսոս էր Հայաստանը։
Էդգար Ղազարյան
