☪️ Ураджэнец Гродзеншчыны, беларускі татарын, па лёсе якога можна было б зняць вострасюжэтнае кіно: расійскі, крымскататарскі і азербайджанскі генерал, якога 105 год таму расстралялі бальшавікі ў Баку
🔫 15 ліпеня 1920 года не стала Мацея (Магамета) Сулькевіча.
Нарадзіўся 20 ліпеня 1865 года ў маёнтку Кемейшы (цяпер 🦁 Воранаўскі раён Гродзенскай вобласці). Паходзіў з роду беларускіх татараў, бацька, Аляксандр Сулькевіч, быў падпалкоўнікам у гусарскім палку.
Атрымаў ваенную адукацыю ў Варонежы і Пецярбургу, скончыў Мікалаеўскую акадэмію Генштаба. Служыў у расійскім войску, удзельнічаў у руска-японскай вайне і Мукдэнскай бітве, атрымаў шэраг ордэнаў і ўзнагарод. З 1910 года — генерал-маёр, у 1916 годзе атрымаў званне генерал-лейтэнанта.
У 1918 годзе ўзначаліў 🟦🟦 Крымскі краявы ўрад, імкнуўся стварыць крымскататарскую дзяржаву і наладжваў сувязі з Асманскай імперыяй і іншымі мусульманскімі краінамі. Пасля распаду ўрада пераехаў у 🇦🇿 Азербайджан, дзе стаў начальнікам Генеральнага штаба войскаў Азербайджанскай Дэмакратычнай Рэспублікі і працаваў над ваенным саюзам з 🇬🇪 Грузіяй.
У траўні 1920 года быў арыштаваны ВЧК у Баку. Апошнія дні перад расстрэлам правёў у Баілаўскай турме. 15 ліпеня Сулькевіча расстралялі за «контррэвалюцыйную дзейнасць».
«…Чалавек, які сядзеў разам з ім, Магамедам Алі бэкам (так яго звалі ў Азербайджане), казаў: «Генералу загадалі ісці за чэкістамі. Мы зразумелі, што надышоў яго час смерці. Мы не адважваліся паглядзець яму ў вочы, не маглі знайсці патрэбных словаў. Генерал Сулькевіч апярэдзіў нас, сказаўшы, ціхім, але ўпэўненым голасам, словы, якія я ніколі не забуду: «Шчаслівы, што паміраю салдатам мусульманскага войска. Бывайце!»»
