ինձ տարբերում է մյուսներից։ Եթե նույնիսկ երգելու տաղանդ չունեմ, փորձում եմ իմ տեսակը ներկայացնել հանդիսատեսին

ինձ տարբերում է մյուսներից։ Եթե նույնիսկ երգելու տաղանդ չունեմ, փորձում եմ իմ տեսակը ներկայացնել հանդիսատեսին։

_\- Հիմա կյանքի ի՞նչ փուլում եք։_

\- Վախն ու երազանքը հաղթահարելու փուլ է։ Չեմ ցանկանա դրան անդրադառնալ, բայց եթե խոսենք նախագծի մասին, ապա անցնում եմ վախի, քննադատվելու փուլը։ Շատ մեծ տարիքում եմ անցնում, բայց երեւի, պետք է անցնեի։ Կյանքում ամեն ինչ պետք է անցնես։ Պատվով եմ դուրս գալիս, թե՝ ոչ, կասի հանդիսատեսը, բայց ինձ համար այս ամենը մեծ, նոր աշխարհ է, որտեղ ես ինձ վատ չեմ զգում։

[gallery2]

_\- Այս շրջանում ի՞նչ եք սովորել բաց թողնել, ինչի՞ հետ համակերպվել ու ընդունել:_

\- Բարդ հարց է, ներկայիս Լիլին շատ բան է սովորել բաց թողնել։ Այն ամենը, այն անձին, որը քեզ չի գնահատում, չի հասկանում՝ ինչի համար ես պետք իրեն, ես սիրով բաց եմ թողնում։ Չեմ կառչում էլ ոչ մեկից, որովհետեւ սովորել եմ ապրել այսօրվա օրով, երկնքի թռչունների նման։ Սովորել եմ ընդունել կյանքի ծանր եւ բարդ օրերը։ Նույնիսկ մեծ տարիքում, երբ մտածում ես՝ ամեն ինչ անցել ես, մեկ էլ՝ հոպ, փորձություն է տրվում։ Փորձում եմ ընդունել այդ դասերը, պատվով դուրս գալ, որ իմ ապրած կյանքը նախ ես հավանեմ, չվախենամ հետ նայել ու ասել՝ վա՜յ, սխալվեցի։

_\- Հիասթափեցնել, հիասթափվել. ո՞րն է ավելի վախեցնող։_

\- Մայրիկս ասում է՝ մի հիացիր, որ չհիասթափվես, եւ ում էլ հիասթափեցնում եմ, միշտ ասում եմ՝ մի հիացեք ինձնով, որ չհիասթափվեք: Երկուսն էլ լավ երեւույթ չեն։ Պետք է մարդուն ընդունել այնպես, ինչպես կա, գուցե չհամաձայնել ինչ-որ բաների հետ, բայց իրականում ո՛չ հիանալը, ո՛չ հիացնելը իմ ոճի մեջ չեն։

_\- Ինչո՞վ են իրարից տարբերվում դերասանուհի ու ռեժիսոր Լիլի Էլբակյանները:_

\- Դերասանուհին ավելի համարձակ է, ռեժիսորն՝ ավելի հավաք, լուրջ։ Ավելի շատ է խորանում ինչ-որ բաների մեջ։ Որպես դերասանուհի՝ հաճախ մտածում եմ՝ կան դերեր, որոնք պետք չէր խաղալ, բայց արդեն իմ կենսագրության մեջ կան։

_\- Հենց հիմա ի՞նչ է Ձեզ պակասում:_

\- Եթե կենցաղային, ապա շատ բան, բայց եթե հոգեւոր, իսկ հոգեւորն ավելի կարեւոր է, գուցե գտնել մի մարդու, որը լիարժեք ինձ կհասկանա, կկիսի իմ մտահոգություններն ու տեսակետը, կունենա նույն աշխարհայացքը։ Հաճախ ինձ սպիտակ ագռավ եմ զգում շատ տեղերում, դա գուցե լավ է կամ վատ է, բայց դա այս աշխարհին մի քիչ այլ կերպ նայելու ձեւ է։

[gallery3]

_\- 3 կարեւոր բան, որ միշտ հիշեցնում եք Ձեզ։_

\- Աղոթել. չգիտեմ՝ հիշում եմ, թե հիշեցնում է հոգիս, բայց հավատալ, աղոթել, հուսալ։ Հիշեցնում եմ ինձ երբեմն նայել հայելու մեջ եւ գնահատել ինձ, որովհետեւ շատ եմ սիրում ինձ թերագնահատել։ Երբ ուզում եմ դիմացինիս հանդեպ սխալ վարվել, հիշեցնում եմ՝ «Արա այն ամենը, ինչ կուզեիր քեզ անեն», եւ փորձում եմ այդպես ապրել։

_Զրուցեց՝ Մերի Խաչատրյանը_

_Լուսանկարները՝ Լիլի Էլբակյանի անձնական արխիվից_

_BRAVO.am_