Байтаҡ йылдар элек булған был ваҡиғаны Сәриә апай һаман да ғәжәп итеп хәтергә ала. – Ҡыҙым Ләйләгә ул ваҡытта ике йәштәр самаһы булғандыр. Йүгереп йөрөгән алсаҡ ҡына балам ҡапыл ғына сирләп аяҡтан йығылды. Ашамай ҙа, эсмәй ҙә, уйнамай ҙа – тик ята. Һалҡын тейеү билдәләре лә юҡ. Бер ҡайҙан йығылманы ла. Бик ныҡ ҡурҡыуға ҡалып, йәһәтләп дауаханаға алып киттек. Унда төрлө яҡлап тикшерҙеләр, ләкин сәбәбен аныҡлап әйтә алманылар. Ҡыҙымдың хәле рәтләнмәүенә борсолоп, бер туған апайым күрәҙәсегә сығып киткән. Уның яуабы бер булған: “Бәләкәскә күҙ тейгән, өшкөрөргә кәрәк!”. Бер ярҙамһыҙ, ҡуҙғалмай ҙа ятҡан ҡыҙымды нимә эшләтергә лә белмәй өҙгөләнгәнемдә, был сараны ла ҡулланып ҡарарға булдым. Оҙаҡҡа һуҙмай, байтаҡ йылдар намаҙҙа булған оло йәштәге ҡәйнәмде саҡыртып алдым. Тиҙ арала ирем уны район үҙәгенә дауаханаға килтерҙе. Табиптар тәүҙә күмәк кешене үткәрергә теләмәһәләр ҙә, һуңынан ризалаштылар. Ҡәйнәм доғаларын ҡыҙыма өрөп -өрөп, бик ихлас уҡыны. Әллә өшкөрөү килеште, әллә дауалауҙың фа