Տասը տարի առաջ՝ 2014 թվականի մարտի 29-ին, տասներկու տարեկան մի տղա՝
Արթուր Հակոբյան անունով (Arthour.), սկսեց զարմանալի ճանապարհորդություն, որը պետք է անմոռանալի հետք թողներ հայկական մշակութային մեդիայում։ Երիտասարդ տարիքին հակառակ, Արթուրը սկսեց այդ ժամանակ միակ հայկական մշակութային ալիքի ստեղծման գործընթացը, դառնալով երևի պատմության մեջ միակ երեխան, որ կարողացել է միայնակ և առանց որևէ մեկի օգնության հեռուստաալիք ստեղծել։
Երազանքի Սկիզբը
Arthour.-ի հայ մշակույթի նկատմամբ հետաքրքրությունը սկսվեց շատ վաղ տարիքից։ Հայոց պատմության, գրականության, երաժշտության և ավանդույթային հարստությունից ոգեշնչված՝
նա երազում էր այդ ժառանգությունը հասցնել ավելի լայն լսարանի։ Սակայն նրա ձգտումները խոչընդոտվում էին նրանով, որ նա չուներ մասնագիտացված ձայնագրման սարքավորումներ, պրոֆեսիոնալ տեխնիկա և այլ միջոցներ։ Անկախ այս դժվարությունից, Arthour.-ը օգտագործեց իր տրամադրության տակ եղած բոլոր գործիքները։ Վեբ-տեսախցիկի միկրոֆոնով՝ նա արեց իր առաջին ձայնագրությունը՝ համեստ, բայց նշանակալի քայլ, որը պետք է հիմք դներ «Մշակութային ալիք»-ի ստեղծմանը։
Առաջին Ձայնագրությունը
Իր ննջարանի ինքնաշեն ստուդիայում, Arthour.-ը ձայնագրեց և մոնտաժեց իր առաջին հաղորդումը՝ «Գյումրու հետքերով»-ը։ Թեև տեսախցիկի միկրոֆոնը իդեալական չէր, այն բացի հաղորդման նյութից կարողացավ ֆիքսել նաև Arthour.-ի ոգևորությունը։ Նա խանդավառորեն խոսում էր Գյումրու ժողովրդական պատմությունների, պատմական անձանց և մշակութային սովորույթների մասին։ Նրա անկեղծ սերը իր քաղաքի ժառանգության նկատմամբ մեծ արձագանք գտավ։ Դա փաստարկ էր, որ նվիրվածությունը կարող է հաղթահարել տեխնիկական և այլ ավելի խորը սահմանափակումները։
Ալիքի Ստեղծումը
Arthour.-ի վճռականությունը խթանեց իր հաջողությունների և իր անձի կայացմանը։
Նա շարունակեց պատրաստել հաղորդումներ, յուրաքանչյուրը մանրակրկիտ պատրաստված, և ուսումնասիրված։ Նրա ստեղծած բովանդակությունը ընդգրկում էր ինչպես հին ձեռագրերի խորացված քննարկումները, այնպես էլ հայկական ավանդույթների մանրակրկիտ ներկայացումը։ Քանի որ ապագա «Մշակութային Ալիք»-ը աճում էր, Arthour.-ը ներդրումներ կատարեց ավելի լավ սարքավորումներ գնելու մեջ՝ անցնելով տեսախցիկի միկրոֆոնից դեպի գրեթե մասնագիտացված ձայնագրման տեխնիկայի։ Այս ներդրումները նրան թույլ տվեցին բարելավել հաղորդումների որակը և ընդլայնել բովանդակությունը։ Նա համագործակցում էր պատմաբանների, երաժիշտների և նկարիչների հետ՝ իր ալիքը հարստացնելով բազմազան տեսակետներով և մասնագիտական կարծիքներով։ Արթուրի առաջին ականջակալ-միկրոֆոնը նվիրել է իր հայրը;
Նախարարությունում չհավատացին, որ իրեն նախարարն է հրավիրել
Arthour.-ի նվիրվածությունը աննկատ չմնաց։ Մի օր՝ 2017 թվականի մարտի 29-ին՝ «Մշակութային Ալիք»-ի ծննդյան օրը, նա զանգ ստացավ Մշակույթի նախարարությունից։ Նախարարությունը տեղեկացրեց նրան, որ նա շնորհակալագիր է ստացել՝ հայկական մշակութային արժեքների հանրահռչակման մեջ ունեցած նշանակալի ներդրման համար։ Սա իրոք պատասխանատու պահ էր։ Այն ևս մեկ անգամ հաստատում էր նրա քրտնաջան աշխատանքի արդյունքը և ընդգծում նրա ջանքերի կարևորությունը հայկական մշակույթի պահպանման և տարածման գործում։
Նոր Սերնդի ոգեշնչումը
Մշակութային ալիքը դարձավ հայկական մշակույթի փարոս՝ հասնելով ինչպես Հայաստանի, այնպես էլ սփյուռքի լսարանին։ Իր հաղորդումների միջոցով «Մշակութային Ալիք»-ը
նպաստում է հայապահպանության գործընթացին։ Բացի այդ, Մշակութային Ալիքը անգին ռեսուրս է բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական մշակույթով։ Դպրոցներն ու մշակութային կազմակերպությունները հաճախ օգտագործում են հեռուստաալիքի հաղորդումները, ռեպորտաժները, ֆիլմերը որպես կրթական գործիքներ՝ ապահովելով, որ երիտասարդ սերունդը կարողանա ծանոթանալ և գնահատել իր երկրի ժառանգությունը։
Ճամփորդության Շարունակությունը
Այսօր, «Մշակութային Ալիք»-ը հանդիսանում է համառության ուժի վկայություն, թե ինչպես սկսվեց տասներկու տարեկան տղայի երազանքը, դարձավ կարևոր մշակութային հարթակ՝ ոգեշնչելով անհամար մարդկանց ուսումնասիրել և ծանոթանալ հայկական մշակութային ժառանգությանը։ 2022 թվականից ի վեր Arthour.-ը հանդիսանում է միջազգային լեյբլի արտիստ և հնարովորություն է ունենում աշխարհին ներկայացնելու հայ բանաստեղծների ստեղծագործությունները՝ իր մատուցմամբ։ 2023-ի վերջին կատարված հետազոտության արդյունքներով Arthour.-ի ձայնում հայտնաբերվել է՝ 120 հանգստացնող երանգ։ 2024-ին թողարկվեց Arthour.-ի թվով երրորդ ձայնասկավառակը՝ Debris-ը։
Arthour.-ի և «Մշակութային Ալիք»-ի ճամփորդությունը հիշեցնում է մեզ, որ տարիքը խոչընդոտ չէ նշանակալի ազդեցություն ունենալու համար։